આરતી પરમાર (રુપ)

આરતી પરમાર (રુપ) કાવ્ય રચના 

(1)         

"પ્લેન ક્રેશ ની વ્યથા"

      હર્ષ ઉલ્લાસથી ચાલ્યા અમે જોવા         

                                     પરદેશ ની વાટ 

સપના હતા ઉંચા અમારા પૂરા કરવા જવું હતું 

                                     પરદેશ ની વાટ

 

વડીલો હતા ઉમંગમાં કે મળશુ વહાલ સોયાને 

                                     પરદેશ ની વાટ 

બાળકો જાણે ઉડિયા પતંગિયાની જેમ ખીલખીલાટમાં

                                     પરદેશ ની વાટ 

આશાઓની કલિયો લઈને પકડી હતી 

                                     પરદેશ ની વાટ 

કે ખીલશે ત્યાં ગુલાબ સપનાઓના 

                                     પરદેશ ની વાટ 

પણ ક્યાં ખબર હતી કે ઉડતા પહેલા જ કપાશે અમારી પાંખ 

કલી ને ક્યાં ખબર હતી કે કરમાં શું અમે ખીલતા પહેલા

આ વિકરાળ ને મરણિયા ચીસ સાંભળીને હૃદય કપાણા અમારા આજ

આમ પામર માનવીના કાળજા કમપી ગયા જોયું આ રોળાતા આગમાં મા ના કાળજા ના કટકા 

બાપના ખંભા ને ,  બહેન ના ભાઈ ને , કન્યાના કોડ 

શું ભગવાન ને કે તું ક્યારથી થયો આવો નિર્દય કે જીવાડીયુ નહીં એક બાળ

જાને જુઠાડા તારા કરતાં તો આ પૃથ્વીના માનવ છે દયાના સાગર , વિશ્વાસ અમારા ખોયા તે 

અમે તો ઘણું ખોયું છે આ આગમાં , તારી જો જોળીમાં હોય તો આપ અમારા રો રોળાયેલા રતન ....

રડી રડી ને સુકાણા છે આંખોના સમુદ્ર 

વાટ વહાલ સોયા ની જોઈને સુકાણા છે નેત્ર 

ઓમ શાંતિ શાંતિ શાંતિ ....

🙏😥 😔😭🙏

                  આરતી રૂપેશ પરમાર

(2)

"મા ના હૃદય ની વાત"

પ્રભુ યે આપી એક અનમોલ ભેટ ને નથી રાખ્યો ખુશી નો કોઈ પાર....

   એ ખુશી ને પડી નજર ને રૂઠિયા રામ.

            પ્રભુ કહે આપ પાછી  મને એ ખુશી ત્યારે એ મા લડી રામ સાથે... ને કહે કે આપેલી ભેટ તો મનુષ્ય પણ પાછી લેતો નથી તારે ક્યા ખોટ છે ખજા ને !

        કે લૂંટવા આવ્યો મારી ખુશી ...?

ને લડાય લાગી મા ની પ્રભુ સાથ કે જુઠા ઠેકડી થાશે દુનિયા માં તારી કે તું આવ્યો લૂટવા આપેલી ખુશી...

 ને લડાય લાગી માં ની પ્રભુ સાથે !

       હારી ગયો હરિ ને જીતી ગઈ મા આપી

 પછી અમૂલ્ય ભેટ !

            એ તુ છે  મારી જા...... (મારી દિકરી )

(3)

"એક બાપની દીકરી પ્રત્યે વિદાય વેદના "

સોપુ છું મારા કાળજા ના કટકાને 

        એને સંભાળીને રાખજો ....

સોપુ છું મારા અંગના અંગને

        એનું જતન કરજો ....

    સોપુ છુ મારા હૃદયના ધબકારને 

         સાચવીને રાખજો....

   સોપુ છું મારા હાસ્ય રણકારને

         પ્રેમથી પાલવજો ....

સોપુ છો મારા આંગણાની સુગંધને

        એને મહેકતી રાખજો ....

સોપુ છું મારા આંગણાના છોડને જોજો મૂર્જાઈ ન જાય એનું પ્રેમનું  

         સિચન કરજો ....

મારું સર્વસ્વ તો આપી દીધું તમને હવે આ બાપ પાસે નથી રહ્યું કઈ લઈને જાઓ છો મારા જીવનના તારને.......

(4)

"મા ના હૃદય ની વાત"

પ્રભુએ આપી એક અનમોલ ભેટ ને નથી રાખી ખુશી નો કોઈ પાર....

એ ખુશી ને પડી નજર ને રૂઠિયા રામ.

પ્રભુ કહે આપ પાછી  મને એ ખુશી ત્યારે એ મા લડી રામ સાથે...

ને કહે કે આપેલી ભેટ તો મનુષ્ય પણ પાછી લેતો નથી તારે ક્યા ખોટ છે ખજા ને !

કે લૂંટવા આવ્યો મારી ખુશી ...?

ને લડાય લાગી મા ની પ્રભુ સાથ કે જુઠા ઠેકડી થાશે દુનિયા માં તારી કે તું આવ્યો લૂટવા આપેલી ખુશી...

 ને લડાય લાગી માં ની પ્રભુ સાથે !

હારી ગયો હરિ ને જીતી ગઈ મા આપી

 પછી અમૂલ્ય ભેટ !

એ તુ છે  મારી જીવ......

(મારી દિકરી )

- આરતી રૂપેશ પરમાર

(5)

મારે તો ક્રિષ્ન મન કો ભાયો.

 આસ કરું મેં ઓર કિસ કી ઓ કાન્હા

 મેરે તો ક્રિષ્ન મન કો ભાયો

આસ ન દુજી  ઈન  નેનન કો 

 મારે તો મન ક્રિષ્ન મન કો ભાયો

બનું મે તેરી ભક્ત કે દાસી

મેરે તો ક્રિષ્ન મન કો ભાયો

મેતો તેરી ઝાખી કી પ્યાસી

મેરે તો ક્રિષ્ન મન કો ભાયો

દુઃખ મેં ભી સુખ લાગે ઇસ મનકો 

મેરે તો ક્રિષ્ન મન કો ભાયો

તેરી પ્રેમ ભક્તિ  સે ભ્રમણા ભાગી

મેરે તો ક્રિષ્ન મન કો ભાયો

માયા ના મોહ કોઈ ઇસ જીવન સે

મેરે તો ક્રિષ્ન મન કો ભાયો.

આશા ન તૃષ્ણા મોહ ન માયા

મેરે તો ક્રિષ્ન મન કો ભાયો

       (આરતી પરમાર "રુપ" )

(6)

મજેવડી  ધામ રૂડા ગામ છે રે

 

ત્યાં છે કાઈ  દેવતણખીજી ના ધામ. રે દેવતણખી દાદા નેજા  ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના.....

દાદા ને ઘરે દીકરી પ્રગટ થયા

નામ રાખ્યા લીરલદે જેવા નામ રે દેવતણખી દાદા નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના.

 આશરા ના ધર્મ દેવે રાખ્યા 

જમાડે કઈ સાધુ સંતો ની જમાત રે દેવતણખી દાદા નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના..

વાયત ના વેલા પધાર્યા 

આવ્યા છે કાઈ ગુરુ દેવાયાત વેલ રે

દેવતણખી દાદા 

નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના...

ધારે આવ્યા ને ધારા ભાંગ્યા

પૂછે છે કે લુહારો ન દ્વાર રે 

દેવતણખી દાદા નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના..

દેવતણખી દાદા ના દ્વાર પધાર્યા 

સાંધી આપો કાંઈ ધરા કેરી ધાર રે 

દેવતણખી દાદા 

નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના....

કેમ કરી વીરા ધરો સાંધશુ 

પાળીયા છે કાઈ અગિયારસના એકતા 

દેવતણખી દાદા 

નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના..

તમે દયો ઘણ તણા ઘા રે  દેવાપંડિત પંડિત 

અમે એકતા પાળીયા અગિયારશ ના રે દેવતણખી દાદા નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના...

ક્રોધ કરી ને ઘણ મારિયા 

એરણ ગયા છે પાતાળ રે દેવતણખી દાદા નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના... 

ઘૂંટી ઉપર ધરા સંધ્યા

રાખ્યા છે ગુરુજી માં માન રે

દેવતણખી દાદા 

નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના....

ભક્ત ની વારે ભગવાન થયા

રાખી છે ભક્ત કેરી લાજ રે દેવતણખી દાદા 

નેજા ફરકાવ્યા નિજ ધર્મ ના....

(7)

कहे अर्जुन घबराया हुं में

कहे अर्जुन घबराया हुं में

मैं कैसे मारूं ऐ सब स्वजन हमारा 

दादा काका मामा भाई सब हैं हमारा कैसे करूं सहार उनका  

हे पार्थ इतना क्यों हो घबराते 

हूं खडा में साथ तुम्हारे 

यह हैं पहले से ही नाशवंत

है मरे हुए सब यह 

उठाओ धनुष बनो निर्भय तुम 

मैं हूं कर्ता फिर तुम क्यों हो डरता 

चढ़ाव प्रत्यनशा लडो तुम युद्ध 

मैं खड़ा हु साथ तुम्हारे 

वरना लाओ धनुष लडु में साथ उनके

तोड़ू में प्रतिज्ञा मेरी 

हुआ अर्जुन खड़ा धरा धनुष हांथ 

कारण मेरे प्रतिज्ञा तोड़ो क्यों  तुम्हारी 

दो ज्ञान मुझे अंधकार मय लगे यह सृष्टि 

तब धरा विराट स्वरूप प्रभु ने 

दि दिव्य दृष्टि अर्जुन को

दिखाई सब  नाशवंत सृष्टि।

तब मोह माया भागी मन से 

किया युद्ध अर्जुन ने पुरे बल से

कौरवी सेना संहारी अर्जुन ने‌।

आरती परमार

(8)

આવેલ મનખો સુધારો રે ગુરુજી મારા આવેલ મનખો સુધારો રે

ગુરુ વિનાનો આ દેહ નકામો,

રૂપ ના રંગ એવો ખોટો રે આંક્યો,

ભક્તિના તેજ એમાં પૂરો રે ગુરુજી મારા આવેલ મનખો સુધારો..

હું રે અજ્ઞાની ભટકું ભવર માં, 

સુજે ના રસ્તો નિજ ધર્મ ના,

સાચો રસ્તો બતાવો રે ગુરુજી મારા આવેલ મનખો સુધારો..

નિજ ધર્મના પાઠ બતાવો,

રદય કમળ માં ઝાખી કરવો,

જ્યોત એવી રે જગાવો રે ગુરુજી મારા આવેલ મનખો સુધારો..

અજ્ઞાની રૂપી મારો મનડો રે એવો,

ભક્તિ નો માર્ગ એવો રે ચીંધો,

તોડો અજ્ઞાન ની  બેડી રે ગુરુજી મારા આવેલ મનખો સુધારો..

ગુરુ મળ્યા ને  લત એવી રે લાગી,

ઓહમ સોહમ ની જ્યોત રે જાગી,

મનડું મારું હવે બન્યું રે વૈરાગી રે ગુરુજી મારા આવેલ મનખો સુધારો..

 

આવેલ મનખો સુધારો રે ગુરુજી મારા આવેલ મનખો સુધારો.

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(9)

વિશ્વકર્મા દાદા ના મહિમા અપરંપાર

વિષ્ણુ ભગવાન સાદ કરે સૃષ્ટિના સર્જનહાર ને, .  

રચવા છે કઈ સૃષ્ટિ તણા ઘાટ રે, 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ  રચી ટાંકણાની અણીયે....

પાંડવો ખાંડવની અઘરી વાટ ને, 

ત્યાં રચ્યા કઈ ઇન્દ્રપ્રસ્થ રાજ રે, 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

કાન્હાએ ગોકુળ છોડી વૃંદાવનની વાટ ને, 

ત્યાં વસાવ્યું નગર વૃંદાવન રે, 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે...... 

સુદર્શનચક્ર દાદા એ ઘડિયા ને, 

આપ્યા છે કઈ વિષ્ણુજી ને હાથ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે...... 

સોનાની દ્વારિકા દાદા એ બનાવી.

 કરી એમાં અદ્ભુત કલાકારી રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

સોનાની લંકા દાદાએ બનાવી.

ઘડિયા એમાં કોર કાંગરા ના ઘાટ રે

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે. 

શિવજીના ત્રિશુલ દાદાએ બનાવ્યા. બનાવ્યા.  

કઈ યમ કેરા  દંડ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે...

દેવો ના યજ્ઞ કુંડ બનાવીયા.

બનાવ્યા કઈ પુષ્પક  વિમાન રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે.....

બ્રહ્માને  કમંડળ આપ્યા.

કુબેરને કાંઇ આપી પાલકી રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે.....

ઇન્દ્ર ના વજ્ર દાદાએ ઘડીયા. 

આપ્યા કઈ દેવો ને કપિ ધ્વજ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે...

ત્રિપુર રથ દાદા એ બનાવ્યા. 

પરશુરામને  આપ્યા ફરશી કેરા અસ્ત્ર રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

શિવ ધનુષ દાદા એ ઘડિયા.

ધનુષ તોડી  રામ વર્યા સીતા માત રે

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

કાર્તિકેય ને દાદા સહાય થયા.

સ્થાપના કરી કાંઈ વિશ્વકર્મેશ્વર લિંગ ની  રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

કાષ્ટ પથ્થર ની મૂર્તિ દાદા એ બનાવી.  

બનાવ્યા કાંઈ મૂર્તિ ના ભંડાર રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ  રચી ટાંકણા ની અણીએ....

 માટી ના પૂતળા બનાવીયા.

શક્તિ પ્રતાપે પુર્યા એમાં પ્રાણ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

વરૂણ પુરી દાદા એ બનાવી.

જળની અંદર બાંધ્યા છે મહેલ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

અલ્કા પુરી દાદા એ બનાવી.

કુબેરે ત્યાં ભર્યા છે ભંડાર રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે...

ઇન્દ્ર પુરી દાદા એ બનાવી.

 ત્યાં છે ઇન્દ્ર દેવના રાજ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

પાર્વતી ના લગ્નમંડપ  દાદાએ બનાવ્યો. 

ત્યાં વરિયા કઈ પાર્વતી ને શિવ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

કિસ્કીનદા નગરી દાદા એ બનાવી. 

ત્યાં છે કઈ વાલી, સુગ્રીવના રાજ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

શિવ લોક બ્રહ્મ લોક દાદાએ બનાવ્યા. 

ત્યાં છે કઈ દેવોના વાસ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

સ્ફટિક મણી ના નિવાસ બનાવીયા. 

ત્યાં છે. કઈ ઉમા પતિનો વાસ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

રત્નજડિત સિંહાસન દાદાએ બનાવ્યા.

ત્યાં છે. કઈ લક્ષ્મીજીના વાસ રે. 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીએ....

સોમનાથ મંદિર  દાદા એ બનાવ્યા. 

 ત્યાં છે. કઈ દેવાધિદેવ નો વાસ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

કરંજ પર્વત પર નિવાસ બનાવીયા.

ત્યાં છે. કઈ અગસ્ત મુની ના વાસ રે. 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

હનુમાનજી ને  શસ્ત્ર આપ્યા.

આપ્યા કંઈ ચિરંજીવી ના વરદાન રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

રામના ધનુષ દાદા એ બનાવ્યા. 

આપ્યા કંઈ પુષ્કર વિમાન રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

દેવોના આભૂષણ ઘડિયા. 

વધાર્યા કઈ દેવ તણા રૂપ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

સતી અનસુયા દિવ્ય કુંડળ આપ્યા. 

એણે સોંપ્યા સીતાજી ને હાથ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે....

રામેશ્વર મંદિર બનાવીયા.

દાદાએ કર્યા પ્રતિષ્ઠાના કામ રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે 

આવા અદભૂત અલૌકિક કામ રે

દાદા વિના કોણ કરે પાર રે 

વિશ્વકર્મા દાદા સૃષ્ટિ રચી ટાંકણા ની અણીયે......

(10)

રામસેતુ એજ નલસેતુ

આવ્યું સંકટ રામ પર ,

રામ મન દુવિધા ઘણી,

આ વિશાલ સમુદ્ર કરવો પાર કેમ,

પણ કરુણા કરે જો સમુદ્ર દેવ.

જવું સીતા ખોજ માટે,

કરવી  લંકા પાર,

હતા ત્યાં બે વીર વાનર,

આવા જગ માં ન બીજું કોઈ.

નલ નીલ બે યોદ્ધા જેવા,

વિશ્વકર્મા ના તે બાળ એવા,

બાલ્યાવસ્થામાં લાગ્યો શ્રાપ,

જળ માં ન ડૂબે પથ્થર એવો શ્રાપ.

વિશ્વકર્મા ના પુત્ર કહેવાય,

અગ્નિદેવ ના અંશ અવતાર,

નલ નીલ ની જ્યાં જ્યોત પ્રગટે,

કરે રામ હૃદયમાં ઉજાસ.

અનુમતિ લઈ  શ્રી રામની,

સેતુ રચ્યો રામ નામ પથ્થર થી,

શ્રદ્ધા ને શિલ્પ થી કર્યું કામ,

તરે પથ્થર લઈ રામ નામ.

સો યોજન લાંબો સેતુ,

"રામસેતુ એજ  નલસેતુ,"

કરી સમુદ્ર પાર વિરો,

પહોંચી લંકા બેઠા જમાવી ડેરો.

લડ્યા રાક્ષસો સામે વાનરવીર,

અશ્વમેઘ યજ્ઞ એ પણ લાધ્યો તીર,

રામ તણી કરી રક્ષા,

રાક્ષસો ને મારી દીધી શિક્ષા.

વિશ્વકર્મા ના વીર પુત્ર ,

નલસેતુ આપ્યુ આપ્યું સૂત્ર,

શ્રાપ માંથી સર્જન બન્યા,

એને સર્વ વિરો નમ્યા.

(11)

આજ આ પહેલી પ્રગતિ માં પગ માંડ્યો કંઈક અહેસાસ થયો.

આજ આવી દુનિયા જાણી

મન માં ઉલ્લાસ  જાગ્યો.

જેમ પહેલા વરસાદ ની ભીનાશ માં

સુગંધ ની  શાવર લાધ્યો.

કંઈક બની છૂટવાનો આજ 

ઉમળકો મનમાં લાગ્યો.

એમાં છે કોઈ એવું 

સપના સાકાર  કરવામાં સાથ  લાગ્યો.

(12)

પ્રેમ નો સુગમ સ્પર્શ

તારી આંખો માં છલકે ચાંદની ના સાગર,

મારો શ્વાસ પણ થાય તારા અસ્તિત્વ ના આગર.

તારી વાતો માં વસે વસંત ના રંગ,

મારા હૃદય માં વાગે પ્રેમ ના તરંગ.

તારી સ્મિત માં ફુટે સવાર નો પ્રકાશ,

મારી દુનિયા છે. તારા હોવાનો અહેસાસ.

તારા હોવાનો અહેસાસ લાગે જાણે,

પહેલા વરસાદ ની મહેક તી સુવાસ.

તું છે જીવવાનું  જગત બહાનું મારે,

મારી હર એક ધડકન માં છે તારો આવાસ.

        આરતી પરમાર (રૂપ)

(13)

શું કામ ખેલવો હું એ તું 

 તું એ હું નો  શતરંજ,

ચાલ્યો જાસે સમય 

સમય ને ગોતવામાં,

જીવી લે આજને આજ 

જે છે  તારી સંગાથમાં,

કાલ નું કોણ જાણે આ

 દુનિયા ની રંજ માં,

નથી ખેલવો હું તે તું 

તું તે હું નો  શતરંજ,

ખેલશું ને જીતશે હું તો 

દુઃખ થશે તું ને  

જીતશે તું તો પણ 

દુઃખ છે હું ને.

(14)

શ્યામ ચાલ્યો કયા તું ,છોડી ગોકુળ નગરિયા,

વ્રજની ગલિયો કરી ગોઝારી, ધાર્યું તે શું સાંવરિયા.

મન  તો બાંધ્યું તારા ચીત સાથે, અજાણ છે તું કયા,

રોકાઈ જાને મારા વ્હાલમ, દયા થોડી દર્શાવી જા.

કદમ ડાળે બેસતા કેવા, એવી વાતો યાદ કરતો જા,

 જળ ભરવા ના બહાના કીધા,  મળવા કાજ તમે સા.

તારા પગલા ના રણકાર વિના, ના  થાય પરોઢ ,

ગોપીઓ ના ચીર ચોર્યા, થયો તું ચીત ચોર સા.

રોકાઈ જાને મારા વ્હાલમ, થોડી કરીએ વાતું,

વૃંદાવન ગામ રઢિયાળું ,નહી ફાવે તને મથુરાની વાટું.

રોક ને આ રથ રઢિયાળા,છોડ ઘોડા ની રાશું ,

દલડાં ઉપર ચાલે આ રથ,છૂપું નથી દુઃખ મારું.

છોડી ગોકુળ જેવું ગામ, હવે લીધી મથુરા ની વાટ, 

સખા ઓ નો સાથ છોડી,  ચાલ્યા મથુરાની વાટ.

સુના સમુહ ગોવાળ ના ,શરીર માં નથી રહ્યા પ્રાણ,

ગોપીઓ વિરહ ની વાટમાં, જેમ સૂકી નદીમાં વહાણ.

થાશે ના તું આટલો નિર્દય, તું તો છે દયા નિધાન ,

કેમ નઈ શક્યો ઓળખી, તેં વેદના ના કપરા વિધાન.

(15)

દેવકી રડે સંકટ જેલમાં,

ક્યારે આવશો દીકરા મારા.

અંધકાર મટાડો આવો મારા જાયા,

મુજ જીવન આવી તમે પ્રકાશો.

વિનવે તાત હાથ જોડી,

નાથ તમે દયા ધરાવો.

કેદ ના તોડી તાળા ,

મુકત કરો  કેદ થી વ્હાલા.

જોવે ગોકુળ ગામ વાટ તમારી,

વાહરે આવો શ્યામ મુરારી.

અધીરા થયા મન અમારા,

પધારો મથુરા ને દ્વાર.

  

કુબડીએ ઘસ્યા  ચંદન તમ કાજ,

સુગંધ ભળી એમાં મોહક મોહન રાય.

વાર ના લગાડશો વ્હાલા હવે,

તરસે મનડું તમ દર્શન કાજ.

(16)

વ્યથા ન વહાણ ડૂબે તો સારું,

કથા નો સિદ્ધાંત સમજાય તો સારું,

કહેલી વેદના સમજાય જાય તો સારું,

જેમ રહીએ તેમ સાથે રહીએ તો સારું

પામવાની ઇચ્છા છોડાય તો સારું,

નઈ તો વિયોગ ની વેદના સહાય તો સારું,

ઉડાન ની ઇચ્છા ની પાંખો કપાઈ નઈ તો સારું

બાકી તો જે ધાર્યું ધરણીધેરે એ નિશ્ચિત છે,

પણ એની નિમિત કોઈ આપડું બને નઈ તો સારું.

(17)

મારી મમ્મી 

મારી મમ્મી જેવુ કોઈ નહીં

મારી મા જેવી કોઈ બીજી મા નહીં

માં ની મમતા જેવી કોઈ નહીં

માં આપડા હર સાથ માં છે

મમ્મી રોજ કામ કરે પણ છોકરા આડા આવે તોય તે મમ્મી કઈ નથી કેતા

અમે ગમે એટલું બગાડી એ તોય મમ્મી થોડુક જ ખીજાય છે

મમ્મી ના લેખક થી મોટા વિચાર છે 

મમ્મી બોવ ખીજાતા નથી 

હું મમ્મી ને બહુજ પ્રેમ કરું છું

(18)

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

ઉંબરે ઊભી હું તો બોલ વાલમના સુણું રે લોલ, 

ઘરમાં સૂતીયે હું તો એને જ ગુણું રે લોલ,

આવશે ક્યારે વાલમ મારો, વાટ નિરખે આંખલડી મારી,

હું તો વાલમની વાટ જોવું રે લોલ....

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

આંખમાં કાજલ આંજ્યું મેતો,કાનમાં કુંડળ પહેર્યા રે લોલ, 

હાથમાં ચૂડો સજીયો રૂડો ,ચણિયાચોળી પહેર્યા રે લોલ,

પગમાં ઝાંઝર પહેરાવશે મને, નાચી ઉઠે પાયલડી મારી, 

હું તો વાલમની વાટ જોવું રે લોલ....

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

જુવારના છે રોટલા વાલમ, સાથે માખણ લીધાં રે લોલ, 

લાગે મીઠા વાલમ જી બોલ  રે લોલ, 

ખેતરની પાળે જમશું ભેળા,કરશું મીઠી વાતલડી રે  

હું તો વાલમની વાટ જોવું રે લોલ.....

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

આંબા ડાળે હિંચકો બાંધી,સાથે આપણે ઝૂલશું રે લોલ, 

હાથમાં હાથ નાખી રૂડા,ગીતડાં પ્રેમનાં ગાશું રે લોલ, 

મીઠી વાતું માણશું આજે,સાંભળ વાતું મારી રે લોલ

હું તો વાલમની વાટ જોવું રે લોલ.....

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

આંબા ડાળે કોયલ બોલે,ટહુકો મીઠો લાગે રે લોલ,

વાલમ આવીશ કયારે તું યાદ તારી સતાવે રે લોલ,

વાટલડી જોઈ થાકી હું તો, આવજે સાજન વેલો રે

હું તો વાલમની વાટ જોવું રે લોલ....

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

સપનામાં શમણાં ને સાજણ ના આવે રે લોલ, 

વાત કહેતા હું તો લાજુ રે લોલ,

સહેલી સરોવર પાળે મેણાં મારે, ને તડપે આંતલડી મારી, 

હું તો વાલમની વાટ જોવું રે લોલ.....

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

અષાઢી બીજ ના આણા આવ્યા , આણે સાજન આવ્યો રે લોલ, 

એવા શમણા આવે મને, કહેતા લાજુ આવે રે લોલ, 

વરસાવી જા મન મૂકીને, આજ ઘેરાઈ વાદલડી મારી, 

હું તો વાલમની વાટ જોવું રે લોલ.....

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

હાથ માં મેંદી રચી મેતો, ગજરો માથે ગૂથ્યો રે લોલ.

ઢેલ ની સાથે નાચું હુ તો મન ડોલાવી ને લોલ, 

સુરજ કેરા તાપ લગાડી, બની અજવાળી ચાંદલડી મારી, 

હું તો વાલમની વાટ જોવું રે લોલ.....

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

ઘોડલે ચડીને વાલમ મારા આવજો રે લોલ, 

તમારા વિના એક પળ ના જીવશું રે લોલ, 

આવશે એક દી' વાલમ મારો જીવશું મન મૂકી ને 

હું તો વાલમની વાટ જોવું રે લોલ.....

એ.... સાંભળ વાલમ ના......

(19)

🌸 सच्चा कृष्णभक्त वही है 🌸

सच्चा कृष्ण-भक्त वही है, जो परिस्थिति  को दे मान,

सुख-दुख आये चाहे जैसे, मन में अभिमान न ठाने ॥

तूफ़ानों में भी धीरज धारे, हरि-नाम को थामे,

श्याम-स्मरण में डूबा रहता, चाहे जग क्या कहे ॥

परस्त्री को माता माने, परपुरुष को भाई,

दृष्टि पवित्र, हृदय पवित्र, वाणी सदा सुहाई ॥

परधन को हाथ न लगाये, परगृह में न जाये,

सत्य-वचन ही मुख से बोले, सेवा-पथ अपनाये ॥

माया-मोह न बाँध सके जो, वैरागी उसका मन,

कृष्ण-मुरारी की भक्ति में ही, रंगा रहे जीवन ॥

अगर कभी मन डगमग हो जाये, परपुरुष की ओर,

तो जीवन से बेहतर है, त्याग दूँ यह श्वास और शरीर को छोड़ ॥

कृष्ण-कृपा से ऐसा भक्त, जग में महान कहलाये,

नंदलाल भी गदगद होकर, चरणों में उसे अपनाय .

                                            आरती परमार

(20)

કાન્હા, હું તો તારી ભક્તિમાં રંગાઈ 🌸

કાન્હા, હું તો તારી ભક્તિમાં રંગાઈ,

 મોરલી ના મધુર સ્વરે, અંતર આત્મા હરખાઈ.

તારા નામના રંગમાં રંગી, ભૂલી ગઈ જગ સારો,

મને તો શ્યામ, તું જ તું જ દેખાયે, તું જ સહારો .

સુખે દુઃખે સમભાવ રાખું, મન સ્થિર તારા ચરણમાં,

દરેક શ્વાસે સ્મરણ કરું છું,શ્યામ તુંજ મારાં મનમાં .

ગોપાલ, તારી દયાથી જીવન, પવિત્ર થતું જાય,

તારા ચરણોમાં  લાગી રહું, ભક્તિ ના સુર લહેરાય.

હે નંદલાલ, ગિરધારી પ્રભુ, શરણ તારા આવી,

મારા હૈયાની વાંસળી વગડે, તારી કૃપા સાથે ભાવી .

કાન્હા, હું તો તારી ભક્તિમાં રંગાઈ,

મોરલી ના મધુર સ્વરે, અંતર આત્મા હરખાઈ.

ભીડ ભાંગજે ભક્ત કેરી,સદાય રહેજે સાથ,

અડધી વાતે આવજે વહાલા, લેવા મારી ભાળ.

સુખ દુઃખ પાપ પુણ્ય , કરું અર્પણ તારે હાથ,

અંત સમયે આવી ઊભો રેજે, દેજે અંતમાં જ્ઞાન.

કાન્હા હુતો તારી ભક્તિ માં રંગાઈ,

મોરલી ના  મધુર સ્વરે,અંતર આત્મા હરખાઈ.

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(21)

કાન મારી નથડીનો ચોર

 

કાન મારી નથડીનો ચોર, નથડી મારી આપી દે હો, મુરલીના મધુરા સૂર, હૈયું મારું હરખાવી દે હો… 

મારી આંખમાં કાજલ ઘેલું,મારા નયનમાં તારીછબી, સપનામાં પણ તું જ દેખાય,તારા લાગે ના મન ઘડી.

 

કાન મારી નથડીનો ચોર, નથડી મારી આપી દે હો, પ્રેમના રંગથી હૈયું રંગી, જીવન મારું ભરી દે હો… 

 

વૃંદાવનના વનમાં શ્યામ, રાસ રમતા ખોય નથડી ગોપી સાથે ગોપાલ રમે,ત્યાં પ્રેમની ગંગા વહે આજ.

 

કાન મારી નથડીનો ચોર, નથડી મારી આપી દે હો, હરિભક્તિની વેઢી ચડાવી,નયનમાં સમાવીદે.આજ 

તારા નામની માળા ગૂંથી, હૈયામાં મૂર્તિ તારી ધરી, સાચી પ્રીતના બંધનમાં શ્યામ,જીવન તને અર્પણ કરી હા.આજ

 

કાન મારી નથડીનો ચોર, નથડી મારી આપી દે હો, 

સોનેરી નથડી નહી તો,પ્રેમની નથડી પહેરાવી દે આજ.

                                                  

                                      આરતી પરમાર (રૂપ)

(22)

વિશ્વકર્મા દાદા ભજન

ધ્રુવપદ (સાર) 

હે વિશ્વકર્માદાદા વંદુ તમને,તમેછો ઘડવૈયા જગતના 

વિદ્યા-કલા દાતા,શિલ્પી રચિતા,  તમેજ હે વિધાતા.

સૃષ્ટિના સર્જનહાર, બ્રહ્માંડમાં શિલ્પી વ્યાપી,

વેદોમાં વર્ણાયા, કીર્તિ અખંડ તમારી ખ્યાતિ.

સોનાં-ચાંદી, લોહા પથ્થર,રૂપ આપો દાદા સુંદર,

હસ્તે સાધન શોભે પવિત્ર, કરશો કૃપા અમર. 

ભક્તો પર વરસાવો દયા,દૂર કરો સંસાર ની વ્યથા, 

વંદન કરીએ ભાવભરી, સાંભળો પ્રભુ પ્રાર્થના અમારી

શિલ્પી સમાજ  વંદે પ્રભુ, હૃદયદીપ પ્રગટે ઉરમાં,

જય કાર કરે સૌ નિરંતર,આશીર્વાદ આપો અંતરના.

બાળ ને તમારા અતૂટ છે શ્રદ્ધા તમ પર હે દાતા, 

રાખજો એની શ્રદ્ધા નું માન પ્રભુ એવી ચાહું આશા.

(23)

હેજી વાલા અંતરના આરાધે

(અલખધણી જાગજો ભજન)

હેજી વાલા અંતરના આરાધે,

અલખધણી જાગજો…

લેજો મારા આઇખાની સંભાળ રે,

અંતરના આરાધે અલખધણી જાગજો… 

હેજી મારા અંતરમાં જ્યોતિ જગાડો,

માયાના બંધન બધા તોડો…

પીવડાવો અમૃતના પાન રે,

અંતરના આરાધે અલખધણી જાગજો...

હેજી વાલા છોડવા મારે આ મોહ રે,

લેવો મારે નિજધર્મનો સાથ…

માયા મોહના બંધન તોડો રે,

અંતરના આરાધે અલખધણી જાગજો…

હેજી વાલા કાળ કરાર આવે ત્યારે,

ઘેરવા કોઈ સાથ ના આપે…

અલખધણીના ચરણુ આપજો રે,

અંતરના આરાધે અલખધણી જાગજો...

એજીવાલા સંતવાણી અમૃત છલકાવે,

એને અંતરમાં ધારજો…

સાધના-ભક્તિ હૃદયમાં રાખજો,

અંતરના આરાધે અલખધણી જાગજો…

હેજી વાલા આરાધ સાંભળતા,

બેલી આવ્યા ને ઉજાસ છવાયા…

અંધકાર હટ્યા,

અંતરના આરાધે અલખધણી જાગજો…

(24)

વિઘ્નહર્તા વંદન  અમારા ,જ્યોતિ પ્રગટાવો અંતર,

સિદ્ધિ-બુદ્ધિ વરસાવજો, થાય સુખી સૌ ઘરકુંટુંબ. ॥૧॥

લાડકા લંબોદર બાપા, ગૌરીસૂત વિધ્ન નિવારક,

મૂષક વાહન સદા સાથી, દૈવી શક્તિના આધારક. ॥૨॥

મોદક પ્રિય મંગલકારક, સુખ-સમૃદ્ધિના દાતા,

જે પામે શરણ તમારા , આંગન સદા સુખ છલકાતા ॥૩॥

આવો બાપ્પા હૃદયે વસજો, દુર કરો કષ્ટ અપરંપાર,

ગણનાયક શ્રી વિઘ્નહર્તા, કરજો કૃપા અવિરત અપાર ॥૪॥

🙏 ગણપતિ બાપ્પા મોરિયા 🙏

(25)

🌸 ફક્ત મિત્ર છો, બીજું કંઈ નહીં 🌸

તું સાથે હોય ત્યારે હૃદય હળવું લાગે,

વાતોમાં તારા સ્નેહનો સાગર વહે છે.

પણ સમજું છું મનમાં, આ સંબંધની રેખા,

ફક્ત મિત્ર છો, બીજું કંઈ નહીં.

હાસ્યમાં તારી સાથે દિવસ રંગીન બને,

દુખમાં તારી વાતો આત્માને શાંત કરે.

પણ આ નજીકતાનો પોતાનો નિયમ છે,

ફક્ત મિત્ર છો, બીજું કંઈ નહીં.

સપનામાં કદી ન આવે તારો રૂપ પરાયણ,

એ તો સખાપણાની મર્યાદા જાળવે છે.

જીવનમાં તું છે વિશ્વાસનો આધાર,

ફક્ત મિત્ર છો, બીજું કંઈ નહીં.

સમય ફરશે, દિવસો બદલાશે,

પણ આ મિત્રતાનો દીપક કદી ન બુઝાશે.

તું છે અને રહેશે આ મિત્ર ની ચાહ પર,

ફક્ત મિત્ર છો… બીજું કંઈ નહીં.

આરતી રૂપેશ પરમાર

(26)

✨ મારો લાલો છે લટકાળો ✨

મારો લાલો છે લટકાળો,,

હારે તારા લટકે જાવ વારી

યશોમતી ચિત્ત હરખાવતો,

માખણ ચોરી મટકી ફોડી,

 

તારા વાકડિયા કેશે ગુથાણી હુતો,

તારા ગુલાબી ગાલ માં ટપકું ભારી 

તારી ચટકતી ચાલે મોહી હુતો,

તારા પગમાં મોજડી ભારી 

 

ગોપી સાથે કરે રમઝટ,

વાંસળીના સ્વરે મનને મોહિત કરે,

કાજલ કાળી આંખ નિરાળી,

પ્રેમના સાગરમાં સૌને તરાવે.

ગોપી ના મન મોહ નારો

સાવરિયા શ્યામ ગોપાળ,

નટખટાઈ માં સૌને વ્હાલો,

હૈયામાં વસે ગોપી ગોપાલ.

મારો લાલો છે લટકાળો,

દિવ્ય પ્રેમનો રૂપકલો,

નટવર નંદ બાબા નો લાલો

મારા મનમાં સદા રમતો વહાલો.

આરતી રૂપેશ પરમાર

(27)

સ્ત્રી

નહી ઝુકે કદી પવનની જેમ,

નહી વળે કોઈ અસત્ય સામે,

સત્યને સાથી બનાવી ચાલે,

સ્ત્રી એ ચરિત્રની દીવા સમે.

તોફાનો વચ્ચે હિમાલય જેવી,

મજબૂત રહી એ દીપ પ્રગટાવે,

સહનશક્તિનું સાક્ષાત રૂપ,

માનવતાને માર્ગ બતાવે.

સૌંદર્યથી નહિ, ચરિત્રથી મહાન,

એનું મૂલ્ય સદીઓ સુધી રહે અડગ,

માયા મોહમાં ના વહેતી કદી,

એનું જીવન બને પવિત્ર સૂર્યોદય.

સમાજના બંધનો તોડી આગળ વધે,

પરંતુ સંસ્કારનું ગૌરવ ન ખોવે,

સંભાવનાની સીમા એ જ રાખે,

જગતની આદર્શ દીકરી બનીને.

જેના ચરણે ધરા ધન્ય બને,

જેના આચરણથી પરિવાર સજીવન,

એવા ચરિત્ર , સંભાળનાર સ્ત્રી,

છે અમરતા, છે પ્રેરણાનું જીવન.

આરતી રૂપેશ પરમાર

(28)

🌸 શ્યામ તું એટલો ના કર શૃંગાર 🌸

શ્યામ તું એટલો ના કર શૃંગાર,

મન મારું લોભે તારૂ રૂપ વારંવાર… 

નજર તને લાગે ના કહીં,

રક્ષે તને યશોદા મૈયાં તહીં…

ગોકુળમાં તારો રંગ છવાય,

રૂપ તારી ઝાંખી થી મન હરખાઈ.

મોરપંખી મુખટ તારી શોભે,

વેણુની ધૂન ગોકુળને લોભે…

પીળા પીતાંબર ઝળહળ થતી,

તારા દર્શને મન થાય અતી આનંદી.

રાધા સાથે રાસ રમાવું,

પ્રેમરસે જગને તરાવું…

જ્યાં જુઓ ત્યાં શ્યામ તું જ દેખાય,

ભક્ત હૃદય તારા ચરણે ઝુકાય .

ચંદન અખંડિત તને સુગંધે,

વૃત્તિ ભક્તિમાં તને બાંધે…

શરણ તારી લે જન જન પ્રાણ,

તારા વિન છે બધું સુનસાન .

આરતી રૂપેશ પરમાર

(29)

✒️ 

કવિએ કલમ પકડી, ગર્વથી લખ્યો છંદ,

વિચાર્યું  “હું જ છું મહાન, હું જ છું અદ્વિતીય પ્રચંડ”એવું ગુમાન.

શબ્દો પર કર્યાં હક્ક, ભાવ પર રાખ્યો અહંકાર અનંત,

પણ હૈયા ખાલી હોય, તો કવિતા બને બિનસાર અપંગ.

અભિમાનમાં ડૂબેલો, કવિ ભૂલી જાય સત્ય,

શબ્દો નહીં ગુંજે કદી, જો ન હોય શિષ્ટતા ભાવ ગત્ય.

કવિતા એ તો સેવા છે, જનમાનસની વ્યથા,

અહંકારથી લખાય તો એ, રહે ફક્ત ખાલી કથા.

કવિ જો નમ્ર બને, તો શબ્દો થાય પ્રકાશ,

દિલથી નીકળે તો જ કવિતા, આપે સૌને સ્વાદ રસ અનુપ અપાર.

 યાદ રાખ કવિ, કલમ તારી દાન છે,

અભિમાનથી નહીં, પ્રભુની કૃપાથી તું પ્રદાન છે. 

 

આરતી પરમાર

(30)

🌹 મનપસંદ વગર કેમ ચાલે? 🌹

મનપસંદ નામ  વગર કેમ ચાલે,

પુસ્તક ના રંગ જ ફિક્કો દેખાયે.

હૈયાના હરિયાળા બગીચામાં,

ખીલેલા ફૂલ સુકાઈ જાયે.

હર એક કવિતા,લેખ,કે પુસ્તક,

મન પસંદ નામ થી પૂરું લાગે.

હસતા ચહેરા, મીઠાં મેળા.

વિના તો આકાશ નિર્જન લાગે,

તેમ મનપસંદ નામ વિના અધૂરું લાગે

વર્ષો નો  સાથ એનો, આનાથી જ ઉજ્જ્વળ 

એ વગર તો જગ ખાલીજર.

સાચે જ કહેવા મન આલાપે –

મનપસંદ નામ વગર કેમ ચાલે? 🌸

(31)

મારી દીકરી મારી સહેલી

દીકરી એ તો દિકરી નથી માત્ર, એ તો જીવનનો શ્વાસ છે,

મારી ગોદમાં ખીલેલી કળી, પણ હૃદયમાં વસેલી સહેલી ખાસ છે.

ક્યારેક એ નાની બાળકી બનીને મારી ગોદમાં સુઈ જાય,

તો ક્યારેક મારી જ આંખોમાં છુપાયેલા આંસુઓને પોચા કરી જાય.

મારી હાસ્યની કારણ એ જ છે,

મારા મનનો આનંદ એ જ છે,

ક્યારેક એ દીકરી છે, ક્યારેક એ મિત્ર,

બન્ને રૂપમાં એની સુગંધ એ જ છે.

મારી થાકેલી સાંજમાં એ સંગીત બની ગુંજે,

મારા તૂટી પડેલા મનને એ મીઠા શબ્દોમાં પૂરે,

ક્યારેક એ મારો ગુસ્સો સહન કરે,

તો ક્યારેક એ જ મને શાંતિથી સમજાવે.

દીકરી મારી સહેલી, એનું મન એક આદર્શ અરીસો,

જેમાં હું જોઈ શકું મારું બાળપણ, મારું ભવિષ્ય, મારો વિશ્વાસો,

મારી વાતોનું એ સંગ્રહાલય છે,

મારા સપનાનું એ સાથીત્વ છે.

જ્યારે હું એકલી થઈ જાઉં,

એના હાસ્યથી ઘર મહેકી જાય,

જ્યારે હું ચિંતામાં ડૂબી જાઉં,

એનો હાથ પકડીને બધી ચિંતા દૂર થઈ જાય.

એ મારી ચા સાથેની વાતો છે,

એ મારી રહસ્યમય સાથી છે,

મારી દીકરી મારી દુનિયા છે,

અને મારી સહેલી એ મારી જ દીકરી છે. 🌹

આરતી પરમાર (રૂપ)

(32)

મિત્રતા એ જીવનનો સરસ અહેસાસ છે,

છુપાવવીના પડે એવી આદર્શ મિત્રતા.

સુખમાં પણ સાથ, દુઃખમાં પણ સાથ,

સાચી મિત્રતા તો ભગવાન નો આશિષ છે.

લાલચ નહી, સ્વાર્થનો અણસાર પણ નહી,

ખરી લાગણીનો જ એ નિરંતર શ્વાસ છે.

અંધકારમાં દીપ સમો પ્રકાશ આપે,

મિત્રતા એ જીવનનો સાચો વિશ્વાસ છે.

શબ્દ વિના પણ હૃદયને સ્પર્શી જાય,

મિત્રતા એ ઈશ્વરનો દિવ્ય અવકાશ છે. 

આરતી પરમાર (રૂપ)

(33)

📝ઉપહાર📝

ઉપહાર  તો તૂટે, ત્યારે,

કિંમત એની ઘટી જાય,

પણ ચોપડી નો સ્નેહ અમર,

હૈયામાં સદાય રહી જાય.

સોનાની નહીં, રૂપાની નહીં,

ચોપડી ની કિંમત ઊંચી છે,

ચોપડી ભલે સસ્તી હોય,

લાગણી એમાં મૂલ્યવાન છે.

સ્મૃતિઓથી ભરેલાં ક્ષણો,

હૃદયમાં દીપ જલાવે,

ચોપડી નહીં, લાગણી જ છે,

જે જીવનને સાચું બનાવે.

કંઈક મળશે જાણવા તેમાં,

જેમાં હું છું અજાણ જેમાં,

ચોપડી છે સાચો સાથી એમાં,

ઉપહાર છે અમૂલ એમાં.

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(34)

કાન્હા મારગ મારો મેલ

કાન્હા છેડલો મારો છોડ,

કેડો મારો મેલ,

સાસુડી મેણા બોલે રે,

વાંસળી તું વગાડે મીઠી,

ગોપીઓ દોડી આવે,

પણ તારા છેડાછેડાથી,

મારા ઘરમાં વાતો થાય છે રે

મોરપીછ તારો મલકે મસ્તક,

રંગીલો નટવરરાજ,

તારી સાથે રમતાં રમતાં,

ભૂલી જાઉં હું તો ભાન રે.

સખીઓ મારી હશે સાસુજી મેણા બોલે,

કાન્હા તું તો સાંભળ વ્હાલા,

મારી ફરિયાદ જરા રે.

રાધા કહે"કાનુડા સાંભળ,

મારી છે નાની વિનંતી,

છેડછાડ દુનિયા જાણેછે,

કાન્હા મારગ મારો મેલ રે.

ગોપી ગોપી નામ તું લેતો,

મટુકી મારી  ફોડતો,

મહીડા મારા ઢોળતો,

નણંદબાઈ મેણા બોલે રે.

કાન્હા બોલે"રાધા મોરી,

તું છે પ્રાણપ્યારી,

સાસુડીના મેણા છોડ,

સખી તું મારી પ્યારી રે.

કાન્હા છેડલો મારો છોડ

કેડો તું ના રોક,

જવું મારે મથુરા ગામ

દાણ દેવા ને કાજ રે.

કાન્હા મારી નવી છે સાડી,

લીધી મારા નણંદી ના વીરે

ફાટશે તો થશે જોયા જેવી,

સખી હુતો તારી પ્યારી રે.

મારી ગોળી ના ફોડ,

મારા મહિડા જાય ઢોળાઇ,

મારે ઘરે જાજા કામ,

હું સખી તારી પ્યારી રે 

મારે ગોંદરે જાજા કામ,

મારા છોરું જોવે વાટ,

છેડલો મારો છોડી દે,

મારગ મારો મેલી દે રે.

કરુ જશોદા ને ફરિયાદ,

હવે નથી તું નાનો બાળ,

કેમ કરે આવા તું કામ.

મારે જવું નંદ ભુવન રે.

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(35)

🌺 દીકરી – ઘરનો દીવો 🌺

દીકરી મારી મોટી જાસે રે સાસરે, ઘરની વાટો સુની થઈ જાસે, હાસ્ય ભર્યા એ પગલાંનો સંગાથ નહિ મળશે ત્યારે રે.

મમતા ભરેલા પાલવ મારો ભીંજાય જાશે, દીકરી મારી ઘરનો દીવો, પ્રેમનો ઉજાસ રે.

મારા હૃદયની આશા, જીવનનો વિશ્વવાસ, એના સ્વરે ભરી જાય ઘરનાં આંગણાની સંગીતમય સુવાસ રે.

એ સુવે તો સાંજ ઢળે ને જાગે તો સવાર, બાળપણથી લઈને યુવાની સુધીની એ યાદો, રંગોળી સમાન રંગીન છે રે.

ક્યારેક ગોદમાં સૂઈ જતી નાની પ્યારી સી ગુડીયા, આજે બની છે રાજાની રાણી રૂપવતી રે.

મારા આંગણે ખીલેલો ફૂલ આજે પરમાળે જશે, પણ એની સુગંધ હંમેશાં ઘરમાં વસેલી રહેશે રે.

એના વિના ઘર તો ઘર નહિ, પણ એ છે પારકા ઘર ની આશ, એનું સુખ જ છે મારા જીવનનો ઉજાસ રે.

દીકરી એ તો ઈશ્વરની અમૂલ્ય ભેટ, મમતા, પ્રેમ, ત્યાગનો સુંદર તેહવાર, જ્યાં જાય ત્યાં પ્રકાશ ફેલાવે, એ જ તો ઘરનો સાચો દીવો કહેવાય.

 આરતી પરમાર (રૂપ)

(36)

🌺 બંધ દરવાજાની આડમાં 🌺

બંધ દરવાજાની આડમાં ધબકે છે બે દિલ,

એકબીજાની ધડકન સાંભળે છે સ્પષ્ટ,

પણ હાલ પૂછવામાં આવે છે અટકળ,

ઈગો ના ઘા માં મન થાય છે કષ્ટ.

અંદરથી ચિંતા સમુદ્ર જેવી ઉછળે,

"કેવી હશે એ હાલત?"  વિચાર આવે વારંવાર,

પણ હોઠ પર તાળાં લગાવી બેઠા,

જતાવી ન શકે એ પ્રીતિનો વહેવાર.

એક પળમાં આંખો ભીની થઈ જાય,

હૈયું કહી બેસે "હું તારી ચિંતા કરું છું",

પણ મૌનનો આ ઘેરો પડછાયો,

હોઠો પરથી એ શબ્દો સરકી જાય છે.

ભરોસો છે, પ્રેમ તો અકબંધ છે,

શંકા કે દગો કોઈ છાયા નથી,

ફક્ત અહંકારનો એ ઝાકળિયો પડદો,

જેને દૂર કરવાનો હિંમત છે છતાં ઈગોને માન છે.

રાત્રીના એકલતા ભર્યા સમયે,

બન્ને દિલ એકસાથે પ્રાર્થના કરે,

"કાશ એ બોલી જાય એક વાક્ય,

અને આ અંતર સદા માટે સરે."

પણ સવાર થાય, રોજિંદા વળગણ આવે,

અને ફરી એજ મૌન ઘેરાય,

પ્રેમ તો જીવી રહ્યો છે દરેક ધડકનમાં,

પણ શબ્દોમાં છે ઇગો,અધુરો સાથ માં જીવવાની છે રાત.

બંધ દરવાજાની આડમાં ધડકે બે દિલ,

પ્રેમથી તો ધબકે સતત,

પણ અહંકારની નાની દિવાલે,

બાંધ્યો છે પ્રેમ ને મૌનનો કાવ્ય અડગ.

જીવવું છે થોડુ ખબર છે એ મન ને

તો શું કામ દુઃખ દેવું આ જીવનને

જીવન પથ પર ચાલવું છે સાથે પણ..

એક મેક થવું નથી સમજણ ની વાતે.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(37)

🌌 થાકેલા વિચારોની વાર્તા 🌌

દિવસ પૂરો થાય છે, રાત ઊંઘી નથી,

વિચારોની લહેરો મનની નદીમાં અટકી નથી.

એક ખૂણેથી બીજાં ખૂણાં સુધી,

સવાલો તણાઈ જાય છે અનંત માર્ગ સુધી.

મન કહે છે“હવે આરામ જોઈએ”,

પણ વિચારો તો ઝંઝાવાત સમા પીછો કરે.

પાછળનાં પસ્તાવો, આવતીકાલની ચિંતા,

દરેક ક્ષણે નવું જ કશોક મનને ગુંથાય.

ક્યારેક હાસ્ય પાછળ છુપાયેલું આંસુ દેખાય,

ક્યારેક શાંતિમાં પણ વાદળોનું ભારણ રહે જાય.

દિલ કહે  “બસ હવે થોભી જા”,

પણ મગજની આ દોડ કદી રોકાતી નથી.

થાકેલા વિચારોનું ભારણ હળવું થવા દો,

મનને પણ ક્યારેક નિશ્ચલ થવા દો.

જ્યાં શબ્દો ન પહોંચે, ત્યાં મૌન બોલે,

જ્યાં ચિંતા ન આવે, ત્યાં આત્મા ડોલે.

અંતરના આકાશમાં શાંતિની ચાંદણી ઉતરશે,

હૈયાની થાકેલી પાંખો ફરી ઉડાન ભરશે.

વિચારોને છોડીને એક પળનો વિરામ લો,

જિંદગીને નવી સવારનો સંદેશો આપો.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(38)

સાહિત્ય ની સુગંધ

આજે ખીલી છે મહેફિલ સાહિત્યની,

હવા પણ મસ્ત છે રંગીન કાવ્યની.

સુગંધ પ્રસરી છે તમારા આગમનની,

ઝળહળે છે રાત કવિતાના ચાંદની.

એક એક ફૂલ હતું છૂટું આ બગીચામાં,

પણ બની ગઈ ગુલદસ્તા જેવી મહેફિલ નિશામાં.

તમારી હાજરીએ ઉમંગોને નવું રંગ આપ્યો,

પ્રેમના શબ્દોએ સાહિત્યને સંગીત બનાવી દીધું.  

આરતી પરમાર (રૂપ)

(39)

🌸 સાહિત્ય આત્માનો સ્વર 🌸

સાહિત્ય શબ્દ નથી માત્ર,

હૃદયનો એ ધબકાર છે,

લાગણીઓનો ઝરણો બની,

સમાજમાં પ્રકાશ પાથરે છે.

ભૂતકાળનો વારસો સજાવે,

ભવિષ્યને દિશા બતાવે,

માનવતાનું સંદેશ આપે,

જીવનને નવો અર્થ કરાવે.

ટેકનોલોજીના આ યુગમાં પણ,

શબ્દની અગત્યતા ઘટે નહીં,

શબ્દ જ છે જે દીવો બની,

અંધકારમાં પણ મલકે રહી.

ચાલો, આપણે સૌ મળીને,

સાહિત્યને જીવંત રાખીએ,

આત્માનો આ સ્વર છે પવિત્ર,

પેઢીથી પેઢી સુધી ગુંજતો રાખીએ.

(40)

🌸 દર્શન દયો ગીરધારી 🌸

દર્શન દયો ગીરધારી રે,

હુંતો ચરણ આયો તિહારી રે.

નેણન મારો દર્શન તરસે રે,

ઉઘાડો કમાડ મુરારી રે.

છબી લાગે મનમોહક તારી રે,

ગોપી હૈયે વાગે બાંસુરી પિયારી રે.

મોર મુકુટે તેજ છલકાવે રે,

વૃંદાવન વન મહી રંગ રમાવ રે.

ક્રિષ્ન મુરારી તું ગોવર્ધન ધારી રે,

રાખે ભક્તોને શરણમાં ધારી રે.

પ્રેમની ગંગા હૈયે વહે,

નામ જાપતા દુઃખડા ન રહે.

ચરણ કમળે મસ્તક નમાવું,

જીવન ભર તારીજ ઝાખી કરું.

મારા હૃદયના તાર તું સ્વામી,

ભક્તિની વેધે લખું તારી નામી.

શરણ તારી ગોકુલધારી રે,

બાંધી દો મને ભક્તિની ડોરી રે.

તુજ દર્શન થી ભ્રમણા ભાગી રે 

દર્શન દયો ગીરધારી રે

🌼 જય શ્રીકૃષ્ણ 🌼

 આરતી પરમાર ( રૂપ)

(41)

સમાજની એકતા

એકતામાં છે શક્તિ અનંત,

સૌ જોડાયે તો બને જીવન સંગઠન.  

મારા તારા નો ભેદ ભુલાવી,

પ્રેમ-સ્નેહથી દુનિયા સજાવી.

એકબીજાના સહયોગી બનીએ,

સુખના પળોમાં સંગાથ આપીયે.

વિખવાદ નહીં, ભાઈચારાની વાત,

એજ છે સમાજની સાચી એકતા.

જો સૌ હૃદયે રાખે સમાનતા,

ત્યારે ખીલે સમાજની એકતા.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(42)

મહેનત થી સાહિત્યકાર

મહેનતના ઘસારા માં ઘડાય છે કારીગર,

સમયના રંગો ભરી આપે કલાકારનો શણગાર.

ઘરબારની ચિંતા, યુવાનીનો બલિદાન,

મોજ-શોખ ત્યજી લખાય છે અંતરનું ગીત, સાહિત્ય નુંઅનુરાગાન.

હ્રદયના ઘાવમાંથી ઝરે સાહિત્યની કિરણ,

દુઃખ-સુખની વાર્તાઓ બની જાય શાશ્વત સ્મરણ.

એવું નથી કે સહેલાઈથી કોઈ સાહિત્યકાર થાય,

આગમાં તપ્યા વગર સોનામાં તેજ ક્યાંથી.

આરતી પરમાર (રૂપ )

(43)

પહેલી પરોઢ 1

આંબા ડાળે કોયલ બોલી,

કૂકડિયો બોલ્યો પરોઢ.

વાલમ તારી યાદમાં,

જાગી હુતી આખી પરોઢ.

આંખ મારી મીંચાઈ ના,

શમણા આવ્યા પરોઢ.

ઝબૂકી ઝબૂકી જાગુ હુતી,

વાલમ નિરખવા પરોઢ.

મનમાં મલકાણી છવાઈ,

પ્રણયની પહેલી પરોઢ.

સડકે વાગ્યા ડાબલાં,

મહેક ભરી ઉઠી પરોઢ.

કેડે પાતળિયો વાલમ,

મુખે શોભે શામળિયો.

સાવરિયો મારો સોહામણો,

મહેકી ગુલાબી પરોઢ.

ગાલે ખીલી ચાંદીની ચહેક,

નેણલે  મારે કાજલ રોળાયું.

વાલમ ને  નિરખી  હુતો,

થઇ બાવરી ગુલાબી પરોઢ. 

આરતી પરમાર (રૂપ)

(44)

શ્યામ સ્મૃતિ

પ્રગતિના પંથે રહું ભલે હું,

હે શ્યામા, ભુલું ના તને કદી હું.

મેળામાં ખોવાઈ જગતના વંટોળે,

યાદ તારી રાખી શકું સદા હું.

જીવનમાં આવે તોફાન કે છાયા,

આશરો તારો જ કરું સદા હું.

વિસારું જો જાણે મરતી પળે પણ,

શ્વાસ સાથે નામ જ તારો લઉં હું.

સુખ – દુઃખના ઘેરા, સફળતા – નિષ્ફળતા,

તારા ચરણમાં જ સમર્પિત રહું હું.

મસ્તક ઉંચું રાખું જગતમાં હસતો,

હ્રદયમાં ભક્તિથી નમ્ર બની રહું હું.

આટલી ક્ષમતા પ્રભુ આપ જે મને, સુખ નો નહીં પણ દુઃખ નો ભાગીદાર બનું હું.

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(45)

*પત્નીનું હૃદય* 

પત્નીનું જીવન છે ત્યાગની ગાથા,

દરેક પળે એ લખે પ્રેમની વ્યથા.

મૌન રહી સહન કરે તોફાન,

પણ પતિના સ્મિતે ભુલી જાય નિશાન.

ઘરના બંધનમાં એ જ્યોત બની રહે,

અંતરમાં દુઃખો હોવા છતાં પ્રકાશ ભરી દે.

પત્ની માટે પતિ જ છે જીવાદાંડી,

એના સાથ વિના સુની લાગે જગની ચાંદી.

એની ધડકન પણ પતિના નામે ધબકે,

એનો શ્વાસ પણ એના સુખ માટે જ જીવશે.

સમાજના નિયમો ભલે બાંધી દે સાંકળ,

પણ પતિનો સહારો બને છે એનો સાચો જીવન સ્થંભ.

પતિ-પત્નીનું બંધન છે અવિનાશી પ્રેમની ઓળખ,

એકબીજાને સહારો  અને પ્રેમ જ જીવનનો સૌથી મોટો જીવન આધાર.

*આરતી પરમાર ( રૂપ)*

*શ્રી વિશ્વકર્મા સાહિત્ય ધર્મ પ્રચાર સમિતિ*

(46)

🌺 વિશ્વકર્મા પ્રાર્થના 🌺

હે વિશ્વકર્મા વંદું તમને,

આવો પધારો હૃદયમાં મારા ॥

શિલ્પ–કળાના આદિદેવ,

સાચા માર્ગે ચલાવો સદા અમને ॥

તમે જ રચ્યો જગત અખંડ,

તમે જ આપ્યો કળાનો પ્રસાર ।।

હાથમાં આપો કુશળતા અમને,

મનને ભરો ભક્તિ ઉદાર દાતા॥

હે વિશ્વકર્મા વંદું તમને,

આવો પધારો હૃદયમાં મારા ॥

દેવ મંદિરથી ગૃહ સુધી,

તમે જ શોભા સર્જી દીધી.

રથ વિમાન, ધામ અદભુત,

તમારી કૃપાથી કલા પ્રફુલ્લિત ॥

હે વિશ્વકર્મા વંદું તમને,

આવો પધારો હૃદયમાં મારા.

શ્રમનું ફળે જીવન અમારું,

સત્કર્મનો માર્ગ ચમકે.

વિશ્વકર્મા પ્રભુ કૃપા કરો,

પ્રેમ–પ્રકાશે જગત ઝળહળે ॥

હે વિશ્વકર્મા વંદું તમને,

આવો પધારો હૃદયમાં મારા ॥

સુખ–સમૃદ્ધિ વરસાવો પ્રભુ,

પ્રેરણા આપો સર્વે જીવને.

ભક્તિ–શક્તિ હૃદયમાં ભરો,

સદા રહો સાથ અમારાં જીવનને ॥

અંતિમ ધ્રુવપદ:

હે વિશ્વકર્મા વંદું તમને,

આવો પધારો હૃદયમાં મારા ॥

આવો પધારો ચિત્તમાં મારા ॥

આવો પધારો જીવનમાં મારા ॥

(47)

🌼 વિશ્વકર્મા પ્રાર્થના 🌼

ધ્રુવપદ (એકસરખું વારંવાર ગાવું):

હે વિશ્વકર્મા વંદું તમને,

આવો પધારો હૃદયમાં મારા ॥

શિલ્પ કળાના દાતા પ્રભુજી,

કુશળતા આપો કરમાં અમારા ।।

જ્ઞાન પ્રગટે બુદ્ધિ અમારે,

પ્રેરણા વરસે મનમાં સારા ॥

હે વિશ્વકર્મા વંદું તમને,

આવો પધારો હૃદયમાં મારા ॥

મહેનત ફળે જીવનમાં પ્રભુ,

શક્તિ ભક્તિ દાન તમે આપો ।।

સત્ય માર્ગે ચાલું હંમેશા,

સફળતાના દ્વાર ખુલે સાપો ॥

હે વિશ્વકર્મા વંદું તમને,

આવો પધારો હૃદયમાં મારા ॥

આરતી પરમાર (રૂપ)

(48)

🌸 નાની દીકરીનું હાલરડું 🌸

લીલુ છાયું આંગણે, ચાંદણ છંટાયે રે,

નાની દીકરી સુવે મીઠી, માયા લગાડે રે…

હાથમાં ચુડી ખન ખન, આંખે સપનાં આવે,

પંખીડા પણ ચૂપ થઈ જાય, કાનમાં મીઠું ગાવે…

બા ની વાણી ઝૂલવે તને, પાપા દિલથી હસે,

ભાઈ નાચે તારી આજુબાજુ, ખુશીના રંગ વસે…

કાજળ રે આંખે દોરીએ, બુરો નજરીયો ટળે,

માતાના આંચલ નીચે તું, દેવતાઓથી વળે…

હસ તું મોરી ગોરડી રે, સુ તું શાંતિથી શાને,

નાની દીકરી તું ઘર ની લાડકી, મોરલી ના ગીતે ગાને…

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(49)

🌸 "પત્ની મારો પ્રાણનો સાથ" – જન્મદિન કવિતા 🌸

તારું હસવું — સવારનો સૂરજ લાગે,

તારી નજર — ચાંદનીનો ચમકાટ લાગે,

જીવનની દરેક ધબકારમાં તું વસે,

તારું નામ બોલું તો મન ફૂલ જેમ ખીલે. 💖

જ્યાં તું, ત્યાં સુખનો સાગર,

જ્યાં તું નહિ ત્યાં ખાલી અંધકાર,

તારી વાતોમાં મીઠાશ એવી,

કે ગુલાબ પણ થાય શરમસાર. 🌷

ઘરે ખુશ્બુ ફેલાવે તારી હાજરી,

ભલે હું થાવ ક્યારેક તારા થી નારાજ.

તારો પ્રેમ મારી જીંદગીનો છે આધાર,

તારી સાથે દરેક દિવસ તહેવાર. 🌼

આજે તારો જન્મદિન છે પ્રિય,

ઈશ્વરને બસ એટલું માનું હું,

તું હંમેશા હસતી રહે, સુખી રહે,

અને મારા હૃદયમાં રાજ કરતી રહે તું.

મારી જિંદગીના ઉતાર ચડાવ ની તું છે ભાગીદાર.

હું ભલે ન કહું તને કઈ, પણ તું સદા રહે રમતી મારા અંતર મન પર.

જો હું ભટકું જીવનના રાહ પર,

તો તું મને સાંભળ સારથી બની રથ પર.

તારો છું ને તારોજ રહીશ એ છે સત્ય,

સાથ આપજે સદા બની મારી તથ્ય.

જન્મદિન મુબારક મારી જીવનસાથી,

તું છે મારી ખુશી, મારી પ્રેરણા, મારી કાયમી  સાથીદાર💐

(50)

*દુવિધા ભારી રે મુરારી*

સર્જન તારું છે ત્રણ ઋતુનું અદભૂત,

કાલયુગની માયા અજબ.

રંગ બદલે તું પણ મનુષ્ય ની જેમ તું જ જાણે હે મુરારી, આ માયાનું રહસ્ય અજાણ.

ફરવું ને બદલવું એ તો રંગ છે દુનિયાનો,

પણ તું કેમ રચે એવો ખેલ કહો હે મોરારી?

દુવિધા ભરી છે મનમાં ઘણી,છું હું તારી મયા થી  અજાણ,

મોરલો નાચે મેઘ મહેર ગણિ, ઇન્દ્ર પ્રસન્ન હર્ષિત.

સૂરજ તાપે પ્રખર અગન, કિરણોમાં ધગધગે આકાશ,

હું કરું અવગણના તેની કે માણું ગુલાબી મોસમ નો મિજાજ.

એક બાજુ ગરમીની તીવ્રતા, એક બાજુ ઠંડીની મઝા,

આ લીલા વચ્ચે મન અડધું વિખરાય, અડધું તારી  માયા થી અજાણ.

કોઈ કહે  “જીવન છે રંગ બદલતો મેળો”

પણ હું પૂછું“તું કેમ રચે આવા અદ્ભુત ખેલો?”

હે મુરારી, તારી રચના અવિસ્મરણીય, અજબ  અનંત,

તું જ સર્જનહાર, તું જ વિધાતા, તું જ જીવનનો આધાર.

તારી લીલા તુજ જાણે તારી મરજી વિના પર્ણ પણ ન ચાલે,

આજ બરોસે મારો આ જીવન રથ ચાલે.

 આરતી પરમાર ( રૂપ)

(51)

🌺✨ શ્રી વિશ્વકર્મા થાળ (વિસ્તૃત પુરાણોક્ત રૂપે) ✨🌺

જમાડું  જમો થાળ મહાન,  

સર્જનહાર વિશ્વકર્મા ભગવાન ।।૧।।

વેદ ઉપનિષદે ગાતા ગુણગાન,  

શિલ્પી સર્વજ્ઞ જગત આધારવાન ।।૨।।

દૂધ દહીં ને ઘીનો પરિમળ,  

ગોળ સમા મીઠાં લાડુ જમણ ।।૩।।

પાન સુપારી મીઠા માવા,  

રસગુલ્લા ગુલાબ જાંબુ, આવો દાદા ।।૪।।

કઢી ખીચડી શાક ભાત,  

તૃપ્ત કરે એવો અમૃત પ્રસાદ ।।૫।।

પાંચ જાતની મિઠાશ અતિ મોહક,  

શ્રીવિશ્વકર્મા દેવ પધારો ભોક્તા સુખક ।।૬।।

ફળ ફૂલ સુગંધિત માળા,  

સાત્વિક રસે ભરેલા થાળ।।૭।।

કઠોળ કઢી ને વરિયાળી ભાત,  

રસ પીરસું દાદાને દયાળુ તાત ।।૮।।

બાસુંદી શ્રીખંડ ને પૂરનપોળી,  

ભક્તિભાવથી રાખી થાળી ।।૯।।

બાજરી રોટલી ઘી શાક સાથે,  

દાદા જમાડું પ્રેમ ભરેલા હાથે ।।૧૦।।

કેસરિયા મોહનથાળ મીઠો,  

દેવ વિશ્વકર્મા કરે ભક્તો હૃદયમાં રેજો ।।૧૧।।

શ્રીવેદશાસ્ત્રમાં ગવાયે જે નામ,  

તેમ જમાડું આજે ભોજન થાળ ।।૧૨।।

આવો દયાળુ દાદા તમારી વાટ,  

લીજો આ થાળે ભક્તિપ્રસાદ ।।૧૩।।

હરિ ઓમ તત્વથી ભરે પ્રાણ,  

વિશ્વકર્મા દેવ અખંડ કલ્યાણ ।।૧૪।।

✨ આ રૂપ પુરાણોક્ત શૈલીમાં ભજન-થાળ છે  જેમાં વેદ, શાસ્ત્ર, શિલ્પ, ભોજન અને પ્રસાદના સૌંદર્યનું વર્ણન આવે છે.   

આરતી રૂપેશ પરમાર

(52) 

🪔 વિશ્વકર્મા પંચમુખી આરતી 🪔

જય વિશ્વકર્મા પ્રભુ, જગતના ઉપકારા ।

પંચમુખ દર્શન આપો, હરજો દુઃખ ભારા ॥ ૧ ॥

હાથમાં શિલ્પ શાસ્ત્ર પવિત્ર, વેદ પુરાણે ગાતા ।

સૃષ્ટિના સર્જનહાર, તુંજ માં સર્વ સમાતા ॥ ૨ ॥

ધ્વજ પચરંગી લહેરે તેજસ્વી, ઘંટા નાદ ગુંજે ।

દીપજ્યોતિ ઝળહળતી, સુગંધ ધૂપ સુગંધે ॥ ૩ ॥

સિદ્ધિ બુદ્ધિ સેવક બને, ભક્તોના દુઃખ હરે ।

કૃપા કરજો દયામય, આનંદ સદા ભરે ॥ ૪ ॥

સપ્ત ઋષિ નમન કરે, નવગ્રહ શીશ ઝુકાવે ।

દેવ દાનવ બધા, તારા ગુણ ગાવા આવે ॥ ૫ ॥

વિદ્યા વિવેક તું આપે, કર્મને ફળે કરાવે ।

ઉદ્યોગ ધંધા વિકાસે, તારા આશીર્વાદે વધાવે ॥ ૬ ॥

સોનું ચાંદી કાંસું લોહ, તારા જ હાથે  ઘડ્યા ।

યંત્ર મંત્ર અને શિલ્પ, તારી જ કૃપાથી બન્યા ॥ ૭ ॥

કર્મયોગનો તું દાતા, શ્રમને આપે માન ।

કામયાબી પગલે ચડે, ભક્ત કરે તારો ધ્યાન ॥ ૮ ॥

ધૂપ દીપ ને નૈવેદ્ય, ફૂલ અર્પું શ્રદ્ધાથી ।

ભક્તિથી ગાયે આરતી, દુઃખ દુરે સર્વ વ્યાથાથી ॥ ૯ ॥

જય વિશ્વકર્મા પ્રભુ, પંચમુખી મહારાજ ।

રક્ષા કરજો દાસની, હવે તો આપો લાજ ॥ ૧૦ ॥ 

આરતી રૂપેશ પરમાર

(53) 

વિશ્વકર્મા સ્તુતિ વંદના

ॐ શ્રી વિશ્વકર્માય નમઃ ॥

વિશ્વનાથ જગતના ધણી,

સૃષ્ટિના સર્જક શ્રી મણી ।

કલા વિદ્યા ના આધીશ,

વિદ્યાધર, ગુણ સંદેશ ।।

લોખંડ, પથ્થર, કાઠ, કાંસું,

સોનાં-ચાંદી ઝળહળતાં ધાંસું ।

યંત્ર-તંત્રના પાયાધાર,

વિશ્વકર્મા જગત આધાર ।।

હસ્તકલા ના જનપાલક,

ઉદ્યોગોના અવતાર નિરાલક ।

કર્મ પ્રેમી ને માર્ગ બતાવો,

સદાચાર નો દીવો પ્રગટાવો ।।

વિદ્યાર્થીને બુદ્ધિ આપો,

કારખાનેદારને શક્તિ આપો ।

શ્રમજીવીઓને સન્માન આપો,

સમૃદ્ધિથી જીવન નિર્વાણ આપો ।।

જય વિશ્વકર્મા, જય જગપાલ,

તમારા ભક્તો રહીયો નિહાળ ।

આણંદ સૌના હૃદયમાં,

વંદન કરીએ શ્રદ્ધાભાવ માં ।।

ॐ વિશ્વકર્માય નમઃ ॥

આરતી રૂપેશ પરમાર

(54) 

વિશ્વકર્મા આરાધના

હે વિશ્વકર્મા ભગવાન,

તમે વિશ્વના મહાન શિલ્પી, સર્વકારણના કારણ,

સૃષ્ટિના સર્જનહાર, વિદ્યા-કલા-શિલ્પના આદિગુરુ।

તમે જ વિધાન કરનાર,

તમે જ ધાતુ, પથ્થર, લાકડું, રત્નને આકાર આપનાર।

હવે અમે નમન કરીએ છીએ તારા ચરણોમાં,

જયારે જયારે સાધનો વાગે, ત્યારે તારી જ યાદ આવે।

કારખાનામાં, ફેક્ટરીમાં, બાંધકામમાં,

જ્યાં જ્યાં સાધનો ખણખણે,

ત્યાં ત્યાં તારું પવિત્ર નામ ગુંજે।

તમે આપ્યા માણસને હાથે કૌશલ્ય,

તમે આપ્યા દિમાગમાં બુદ્ધિ,

અને કર્મમાં આપી શક્તિ।

હે શિલ્પકાર દેવ,

આપ હંમેશા રહેજો અમારી સાથે।

જ્યાં જ્યાં મજૂર પરસેવો પાડી મહેનત કરે,

જ્યાં જ્યાં ઈજનેર વિચારે નવા વિચાર,

જ્યાં જ્યાં કારીગર હાથથી રચે નવું સર્જન,

ત્યાં ત્યાં તું જ વસે છે,

તું જ પ્રેરણા, તું જ શક્તિ, તું જ આશ્રય।

હે વિશ્વકર્મા ભગવાન,

તમે જ રાજમહેલ બનાવ્યા, તમે જ ઋષિ આશ્રમ રચ્યા,

તમે જ દેવોના વિમાન, સ્વર્ગના દ્વાર,

અને અસુરોના મહલ ઊભા કર્યા।

તમારી વિના કશું બને નહીં,

તમારી વિના કશું ટકે નહીં।

તું જ દિશા, તું જ દીપ,

તું જ છે સૃષ્ટિના દરેક આકારનો મૂળ આધાર।

અમે આજે તારી ભક્તિ કરીએ છીએ,

અમારા મનને નિર્વિકાર બનાવો।

કર્મમાં શ્રદ્ધા આપો,

બુદ્ધિમાં જ્ઞાન આપો,

અને જીવનમાં સમૃદ્ધિ આપો।

હે શિલ્પી દેવ,

અમારા સાધનો હંમેશા સુરક્ષિત રાખજો,

અમારા હાથમાં કદી આળસ ન આવવા દેજો,

અને અમારું પરિશ્રમ હંમેશાં સોનેરી ફળ આપે તેવું કરજો।

જય વિશ્વકર્મા ભગવાન।

જય સર્જનહાર।

જય મહાશિલ્પી।

જય કલ્યાણકાર।

જય જય વિશ્વકર્મા દાતા,

જય શિલ્પી જગનાથ ।

આરતી વિશ્વકર્મા પ્રાગટ્યની ॥ 

આરતી રૂપેશ પરમાર

(55)

🌺✨ દેવ શિલ્પી સૃજન ગીત ✨🌺

દેવ શિલ્પી વિશ્વકર્મા, તું જગતનો આધાર,

સૃષ્ટિના સર્જનહાર, તારી કલાઓ અપરંપાર॥ ૧ ॥

આકાશ, પૃથ્વી, જળધિ, અગ્નિ, પવન તારી રચના,

વેદો ના દરેક મંત્રમાં, તારી જ છબીના ચિન્હ ॥ ૨ ॥

સુવર્ણ મહેલ ઇન્દ્રનો, તમેજ સુંદર ઘડ્યો,

કુબેરનો અલૌકિક ભવન, તમેજ શણગાર્યો ॥ ૩ ॥

અલય વિષ્ણુનો શેષનાગ પર, બાંધ્યો સિંહાસન,

કૈલાસ પર શિવ શક્તિનો, રચ્યો પરમ આવાસ॥ ૪ ॥

રાવણ ની સુવર્ણ લંકાપુરી, તારાં હાથે જળી ,

દેવો ના યજ્ઞમંડપોમાં, કૌશલ થી યશ સ્વરુપે મળી, ॥ ૫ ॥

હાથમાં તારા શિલ્પશાસ્ત્ર, આંખમાં જ્ઞાનનો દીપ,

સર્જનના દરેક કાર્યમાં, તું જ તો આદિ અનંત રૂપ ॥ ૬ ॥

પથ્થર લોહ લાકડાંમાં, તું પ્રાણ ભરી પળમાં આપે,

રંગ, રૂપ, કળા, કૌશલ્યથી, જગમાં શોભા સ્થાપે ॥ ૭ ॥

ભક્તિ તારી આરતી કરે, ગાયે ગૌરવગાન,

શિલ્પી સમાજ તારા કારણે, પામે માન ॥ ૮ ॥

દેવ શિલ્પી વિશ્વકર્મા, વંદું તારી મહિમા અપાર, 

અમને આપ તું કૌશલ્ય, બુદ્ધિ, ભક્તિ નું  વરદાન ॥ ૯

આરતી રૂપેશ પરમાર

(56)

ગીત : વિશ્વકર્મા નવ સૃજન યુવા ધ્વનિ 

વિશ્વકર્મા નવ સૃજન ધ્વનિ, યુવા શક્તિનો અવાજ,

નવ દિશા, નવ આશા લઈને, કરી રહ્યા આરંભ આજ ॥

શ્રમ જ્ઞાનની જ્યોતિ લઈને, ઉજળા પંથ બનાવીએ,

અંધકારને હરાવીને, નવી સવાર જગાડીએ.

એકતા, કર્તવ્ય, સંકલ્પ  અમારો સાચો શસ્ત્ર,

યુવાનીના હાથમાં આજે, ભવિષ્યનો છે સ્ત્રોત ॥

વિશ્વકર્મા નવ સૃજન ધ્વનિ, યુવા શક્તિનો અવાજ,

નવ દિશા, નવ આશા લઈને, કરી રહ્યા આરંભ આજ ॥

વિશ્વકર્મા પરંપરાનો ગૌરવ, હૃદયે રાખી ધ્યેય,

સર્જન, શ્રમ ને કલ્યાણથી, લખીએ નવા અધ્યાય.

વિશ્વને આપીએ સંદેશો, શ્રમ જ છે મહાન,

શિલ્પી સંસ્કૃતિ અમર રહેજે, જગમાં સદા પ્રધાન ॥

વિશ્વકર્મા નવ સૃજન ધ્વનિ, યુવા શક્તિનો અવાજ,

નવ દિશા, નવ આશા લઈને, કરી રહ્યા આરંભ આજ ॥

યુવાનો ઊઠો, વધો આગળ, તોડો જડતા રે,

સકારાત્મક કાર્યોથી જ, દેશ પ્રગતિ કરે.

જ્ઞાન, વિજ્ઞાન, શ્રમને લઈને, પ્રગતિનો દીવો,

વિશ્વકર્મા ના વંશજ છીએ, અમર રહે આ જીવૉ ॥

વિશ્વકર્મા નવ સૃજન ધ્વનિ, યુવા શક્તિનો અવાજ,

નવ દિશા, નવ આશા લઈને, કરી રહ્યા આરંભ આજ ॥

આરતી રૂપેશ પરમાર

(57)

તારી જિંદગી માં પણ કોઈ સારા મિત્ર ની સુવાસ ભળે,

મને ભલે મારા કર્મ ની સજા મળે.

તને કોઈ સમજે એવા મિત્ર નું આગમન થઈ તારી જિંદગીમાં,મને ભલે મારા કર્મ ની સજા મળે.

ફળીફૂલી જિંદગી જીવ તારા સાથી સાથે આજ મારી મનની આશ ફળે, 

મને ભલે મારા કર્મ નીં સજા મળે.

ઘણી વાર ના કરેલા કાર્ય નું પણ સાંભળ્યું કે મુખોટા પહેર્યા ખોટા,

પણ મને ગમ નથી મને ભલે મારા કર્મની સજા મળે.

નથી કર્યો દગો અહમ કે મતલબ ના કામ છતાં કહે કોઈ તો,ભલે

મને મારા કર્મની સજા મળે.

મારા કર્મ ની સજા મળતા થઈ મિત્ર ખુશ તો મને ભલે મળે મારા કર્મની સજા

(58)

સ્પર્ધામાં રચનાઓ તો ઘણી મહેકી,દિલ થયા ખુશ ખુશાલ,

પણ" સરનામા" નંબર જોયા તો વિચાર બેઠા લલાટ.

કેટલાએ આપ્યા નંબર,પણ વોટ્સ એપ મળ્યા બંધ, મળ્યા બે મિત્રોને સંપર્ક બાકી તો બધું રમે સંતાકૂકડી ની રમત.

સર્જકો તો શબ્દોમાં ઝળહળે પણ પોતે રહી જાય છુપાઇ, રચનાઓ તો આવી ઘણી પણ સર્જક ક્યાંક છુપાય. 

એક નવલિકા આવે એવી કે વાંચીને મન મલકાયું ,પણ સર્જકનું તો ક્યાં એમાં સરનામું દેખાયુ.

પરિણામ આપવા ઘણા સારા પણ ત્યારે પ્રશ્નો ચક્કર ખાય,

મસ્તક પર ધરી હાથ, વિચારે ચડ્યું મન ને સંપર્ક મેળવવા ગોથા ખાય.

પરિણામો તો મુકાયા ગ્રુપમાં જાણ સૌને માટે,છ છ મહિને પૂછવામાં આવ્યું કે " આવ્યું પરિણામ?".

(59)

મારી મોજ

મારી મોજ ને ન કોઈ ઓટ,

પંખી ની જેમ આકાશે ઊડી.

મન ના રંગો ને સંગ રાખી,

હર્ષ ના હુફાળા સ્વર ગાતી.

મારી મોજ તો મલ્હાર સરખી,

પવન માં નાચે લહેરો સમી.

જીવનની વેળા માં ખુશી સાથે,

ખબર ન પડી આવી ક્યાંથી આજે.

મારી મોજ તો વરસાદ ના બુંદ જેવી,

ધરતી ને પણ હસાવે ખડખડાટ કરી.

દુઃખ ના વાદળો ની વચ્ચે  મલકાતી,

આણંદ ની લહેરો સાથે છલકાતી.

ઘડી  ઉભરાટ  ઘડી ઠહેરાત,

મર્યાદાની સાચી રાખી ચળકાટ.

મારી મોજ એ જીવનની રીત, 

રીત માં વસેલું મારું ગીત.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(60)

મારા દાદા

દાદા મારા પ્યારા,

લાંબી મૂછો વાળા,

માથે પહેરે પાઘડી,

હાથ માં રાખે લાકડી.

દાદા આવે ગલી ઓ માં,

ત્યારે  આનંદ જોરમાં,

લાકડી ઠક ઠક કરતા જાય,

નીતિ ના પાઠ શીખવતા જાય.

દાદા ચાલે ધીરે ધીરે,

પણ મન એમનું ચંચળ મળે,

બાળકો ને જોઈ હશે મીઠું,

આખો માં પ્રેમ અમે દીઠું.

દાદા અમારા ખજાના,

ચોકલેટ લાવે કેવા મજાના,

દાદા રોજ શીખવે સત્ય રાહ,

સંસ્કાર, સ્નેહ ને જીવન પાઠ.

 

સંસાર ની આ કાંટાળી કેડી,

સત્ય, અહિંસા ની ચડજો સીડી,

મહેનતનું મોટું ને મીઠું ફળ,

વાત દાદા ની રાખજો સર.

દાદા મારા પ્યારા,

લાંબી મૂછો વાળા,

માથે પહેરે પાઘડી,

હાથમાં રાખે લાકડી.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(61)

જો તું ના તો 

હું ના રહું હું,

ભર સાવન માં 

મૃગજળ છે તું,

મારા શ્વાસનો 

તાર છે તું,

મન માં વસ્યો તું

ત્યાર થી જીવું હું,

 

તારી વિના ની આ

જિંદગી શું કામ ની,

તારા અહેસાસ થી

હું હોવાનો અનુભવ છે તું,

જીવન તરંગ ના

સુર બને તું,

જો તું ના તો 

હું ના રહું હું,

(62)

ગઝલ

મિત્રતા માં લાગણી છે, એ જરુરી વાત રહે,

પણ સંજોગો સાથ ન આપે તો ક્યાં ક્યાં સાથે હાથ રહે.

મિત્રો પાસે હોવા છતાં હૃદય ક્યાં જોગમાં રહે,

બદલાય સ્વભાવ પણ ક્યારેક સંજોગો સાથ રહે.

ઈશારો પણ છે કાફી, જો બદલાવ જ જોવો હોય,

પણ સમજદારી ત્યાં બને, જ્યાં સાહિત્ય સાથ રહે.

અમે માફી આપતા રહ્યાં, આપતા રહ્યાં તક ઘણી,

પરંતુ જેને ગુરુ માન્યા હોય, એની અર્થ શું વાત રહે.

સાચા મિત્રને તો આરિસામાં પણ દેખાય ભાવ,

ત્યાં સમર્પણ વાંકા નું નહિ, નિષ્ઠાનો જ પ્રભાત રહે.

મિત્રનું માન ગુરુ સમાન, એ આદરની રીત મોટી,

પણ તોફાન ઊઠે ત્યારે સત્ય ક્યાં શાંત રહે.

હવે નથી તાકાત આ તોફાનને નાસીપાસ કરવાની,

જ્યાં કાગળ-સાહી પડે, ત્યાં ક્યાં સમજદારી ની વાત  રહી.

જો સાચે નિભાવવી હોય મિત્રતા માન થી “રૂપ”,

ત્યારે જરૂર ન પડે કાગજ સહીની , ફક્ત નિસ્વાર્થ વાત રહે.

અધુરી રહી આ સાહિત્ય ની માળા,તૂટ્યા કંઈક વાર આ ખુલ્લા ગગન માં વિસરવાની માળા.

હવે ત્રાગ થયો કાચો એમાં પડી ઘણી ગાંઠો,

ઉકેલાતા ઉકેલતા ક્યાંક તુટે ન ધાગો.

આરતી પરમાર ‘રૂપ’

(63)

🙏🏻 આભાર🙏🏻

શુભકામના આપી પ્રેમભરી શબ્દે,

હૃદયમાં ઉતરી ગઈ એ મીઠી સ્પર્શે.

મારું જન્મદિન બન્યું સ્મરણિય ક્ષણ,

તમારા આશીર્વાદે વધ્યો આનંદ અનંત.

મહિલા  ગ્રુપ ના સૌ સભ્યોનો માન અપાર,

મને લાગ્યું મિત્રતાનું માન ભર્યું સન્માન.

તમારા શબ્દોમાં હતી ઉર્જા અને હાસ્ય,

એથી મન થઈ ગયું આનંદથી પરિપૂર્ણ્યાસ્ય.

આપ સૌની લાગણી અમૂલ્ય છે મારી માટે,

સાથ સહકાર રહે આવો હંમેશા જીવનપાટે.

હૃદયપૂર્વક આભાર વ્યક્ત કરું સૌને,

ભગવાન આપે સુખ, સમૃદ્ધિ અને શાંતિ તમને.🤝

આરતી પરમાર (રૂપ)

(64)

🌺 દાદા લેજો સાંભળ – સુરા પૂરા દાદા ભજન 🌺

દાદા લેજો સંભાળ, બાળ તમારે ચરણે નમે છે,

ભક્તિની લહેર દિલમાં ઉઠી છે, 

આશા તમારી અપાર..... બાળ તમારે ચરણે નમે છે.

તમારું નામ જપે દિનરાતે, મનની આશા છલકે આજે,

દર્શન દેજો રે દાદા, 

આશરો તમારો અપાર... બાળ તમારે ચરણે નમે છે.

દાદા તમે કરુણાનિધિ ના દાતા,

મનમાં જાગી દર્શન ની આશા, 

આપો આશિષ અપાર.... બાળ તમારે ચરણે નમે છે.

  

દાદા તમારા આશરા ના મહિમા અપાર છે,

મન નો મોરલો નાચે આનંદે, 

સ્મરણ તમારું આનંદે અપાર... બાળ તમારે ચરણે નમે છે.

તમારું સ્મરણ જ જીવન મારો, 

એ જ મારી ભક્તિની પરિપૂર્ણતા છે,

તમારો હાથ મારે માથે અપાર.... બાળ તમારે ચરણે નમે છે.

દાદા લેજો સંભાળ, બાળ તમારે ચરણે નમે છે,

જય વિશ્વકર્મા દાદા તમારા ચરણોમાં કોટી કોટી વંદન🙏🏻

આરતી પરમાર (રૂપ)

(65)

સુરા પૂરા દાદા નું ભજન

સુરા પૂરા દાદા તમારે દ્વાર આવું છું,

ભક્તિના ફૂલ લઈને હૃદય થી વધાવુ છું.

તમારું નામ જાપું સવાર સાંજ ,

તમારી કૃપા થી ઉજળું જીવન મારું આજ.

દાદા તમે છો કરુણાનો સાગર,

તમારું સ્મરણ લઈ દુર થાય આઘર.

હાથ તમારા રાખજો માથા પર હંમેશ,

દાદા તમે છો મારા જીવનો આદેશ.

દીવો તમારો બળે અંતરમાં,

ભરોસો તમારો  રહે અંતર મનમાં.

સુર પૂરા દાદા તમારી મહિમા અપાર,

તમારું નામ લઈ થાવું હું કૃતાર્થ.

(66)

મુખડો :

ઓ ગીગા દાદા અવસર આવ્યો મોંઘા મૂલનો,

અમિ ભરેેલી નજર તમાંરી, દાદા ખુશી છલકે મન અમારું ઓ ગીગદાદા  અવસર આવ્યો મોંઘા મૂલનો.

તમારું દર્શન પામી ને ઓ દાદા ,ભક્તિથી મન મારું હરખે.

ચરણમાં તમારા લાગે ચારો ધામ રે ઓ ગીગા દાદા અવસર આવ્યો મોંઘા મૂલનો.

તમારી મહેર વિના નઈ ચાલે, માથે રાખો આશીર્વાદ ન હાથ રેઓ ગીગા દાદા અવસર આવ્યો મોંઘા મૂલનો.

આજે  દાદા ને ધામ અમે આવીયા ફૂલો ના કઈ વર્ષે બારે મેઘ રે ઓ ગીગા દાદા અવસર આવ્યો મોંઘા મૂલનો.

આનંદના આ અશ્ર દાદા આવીયા , હૃદય  માં કઈ શ્રદ્ધા કેરી હેલ રે ઓ ગીગા દાદા અવસર આવ્યો મોંઘા મૂલનો.

જગતના દુઃખ દૂર કરનાર, તમે છો  આશાનો કિરણ રે ઓ ગીગા દાદા અવસર આવ્યો મોંઘા મૂલનો.

તારી કૃપાથી કુલ આપડું મહેકે, વિશ્વાસ ના દીવા જાકમ જ્યોત રે ઓ ગીગા દાદા અવસર આવ્યો મોંઘા મૂલનો.

(67)

પ્રસિદ્ધિ મહેનતથી જ મળે 

પ્રસિદ્ધિ મહેનતથી જ મળે, માંગવાથી નથી મળતી,

લગન હોય દિલમાં તો કિસ્મત પણ હાથ જોડતી.

સમજથી ચાલીએ તો જીવન રહે સંતુલિત,

અહંકાર છોડીએ તો મળે મનની શાંતિ અખંડિત.

કામ તું સારા મનથી કરે છે, એ જ તારી ઓળખ,

પણ ધીરજ રાખવી પડે, સમય આપે સચોટ સંતોષ.

ખરાબ સમય આવવો એ તો જીવનનો ભાગ,

પણ વિશ્વાસ રાખ, તારો સમય પણ આવશે તેજસ્વી ભાગ.

જેમ સૂરજ ધીમે ધીમે ઉગે અંધકાર ચીરીને,

એમ તારી મહેનતે એક દિવસ ચમકશે દુનિયા.

બીજાના દુઃખે દુઃખી ને સુખે સુખી થવું એછે સજજન તા ની ઓલખ,

આજ ભાવ બનાવે આપણાને મુખી.

રાખીએ સત્ય અસત્ય ની સમજદારી હંમેશા તો,

તો ક્યાં છે મારા તારા ની કઠોર કહાની.

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(68)

હરણભાઈ અને AI ની વાર્તા

જંગલમાં રહે હરણભાઈ,

દોડે દોડે જાય તાઈ તાઈ,

નદીકાંઠે બેઠા વિચાર કરે,

નવી દુનિયા શું શીખે રે.

એજ વેળાએ ફોન વાગે,

સ્ક્રીન પર સ્માર્ટ ચહેરો વાગે,

AI બોલે“હાય મિત્ર!

ચાલ શીખી લઈ નવી કળા ની પીઠ”

હરણભાઈ કહે “વાહ રે વાહ!

તું તો જાણે જાદુની છાંહ!”

AI કહે “હું તારી મદદ કરું,

નવું શીખું, નવું બનું!” 

હવે હરણભાઈ લખે કવિતા,

AI આપે શબ્દોની પ્રીતા,

ગીત ગાય, ચિત્ર દોરાય, 

મિત્રો બધા ખુશ થઈ જાય

મોર બોલે “મને નાચ શીખવ!”

ભાલુ કહે “મને ગીત ગાવ” 

ખિસકોલી બોલે“હું પણ આવું,

AI પાસેથી શીખી જાવું!”

AI કહે“સાંભળ ભાઈ,

વિદ્યા સારું, પ્રેમ એ માઈ, 

ટેકનોલોજી મોટું બળ છે,

પણ દિલમાં દયા એ સત્ય ધન છે” 

હરણભાઈ હસે, નમે માથું,

શીખી લીધું જીવનનું પાથું,

બુદ્ધિ સાથે ભાવ પણ રાખ,

એજ સાચો AI નો માર્ગ.

(69)

બહેનની લાગણી

મે કર્યું હતું થોડું અમથું,

પણ તું માન્યું એને ઘણું જ વધુ.

બહેન બની રહી હંમેશાં સાથમાં,

આ વાત નથી મને અજાણી કદી.

જ્યાં ક્યારેક હું દુઃખથી વ્યાકુળ થાઉં,

ત્યાં તું હૂંફથી સંભાળી લે જાજી.

તું છે મારી શક્તિ, મારી શાંતિ,

મારી દુનિયામાં તારી જ રાજી.

આરતી પરમાર

(70)

હિંમતનો હાર જીતમાં ફેરફાર

હારી ને ઊઠવું એ જ માણસની ઓળખ,

જીવનના યુદ્ધમાં નહિ થાય કદી રોક.

હારવું એ કાયરતા નું કામ,

પણ હિંમત રાખે તે જ છે પરમ નામ.

પરાજયથી ન ખૂટે મનનો ઉમંગ,

આજની હાર જ કાલનો રંગ.

અંધકાર પછી જ ઉગે પ્રભાત,

ત્યારે જ મળે સફળતાનો સાક્ષાત્.

પડ્યા પછી ઊઠી જે ચડે શિખર પર,

તે જ લખે કથા વિશ્વના તંબ્ર પર.

હિંમતથી ચાલે તો માર્ગ ખુદ બની જાય,

પરાજયની ધરતી પર વિજય ફૂલો ખિલાય.

છીએ વિશ્વકર્મા બાળ નથી એ નાની વાત,

રચી પ્રભુએ દુનિયા આપડે તો માત્ર સમાજ.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(71)

 ✨કવિતા✨

શ્રદ્ધા વિરુદ્ધ જિદ્દ

હે માનવ,

સત્યને બદલી દેવાનો કરતો પ્રયત્ન,

એ તો પોતાના હૃદય સાથેનો છે દગો,

પ્રભુની આંખો સામેની છે ખિલવાડ.

થોડી ઘડીઓની ખુશી મળશે,

પણ અંતે પસ્તાવાનો ભાર જ ચઢશે,

જ્યારે અડગ સત્ય સામે ઊભો રહીશ,

ત્યારે આંખો મિલાવી શકીશ નહીં તું જાત સાથે.

જિદ્દનું નામ ન આપ,

શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસને,

શ્રદ્ધા એ હૃદયનું પ્રકાશ છે,

જિદ્દ એ અહંકારની અંધકાર.

જેને શ્રદ્ધા કહીએ,

તેમાં શાંતિ છે, સહન છે, સત્ય છે.

પણ જે તું જિદ્દ રાખે છે,

તેમાં વિફળતા, પસ્તાવો અને ખાલીપણું જ છે.

હે માનવ,

શ્રદ્ધા તરફ વળ,

જિદ્દના રસ્તે નહીં 

કારણ કે શ્રદ્ધામાં છે પ્રભુનું સ્મિત,

અને જિદ્દમાં છે અંતહીન પરાજય.

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(72)

વાલમ તારી યાદમાં પરોઢ (દોરીયો છંદ)

વાદળ ઘનઘોર ગગન ગાજે,

વીજળી ચમકે દામન રાજે,

જાકળ ભીની ભીની વેહે પવન,

વાલમ તારી યાદે ધબકે મન ॥

મોર ટહુકાર કરે ટહુકાર,

કોયલ કૂકે પ્રેમ અધિકાર,

મન માં ઉઠે વાલમ તું ક્યાં રે,

તારી વિના પરોઢ ન સુહાય રે ॥

ભીની ધરા પર પગલાં ધરે,

યાદ તારી સુગંધ ભરે,

પવન લાવે તારા સંદેશા,

હૈયું બોલે વાલમ આવ રે॥

વાદળ વીતે ચાંદ હસે રે,

તારી યાદે આંખ ભીજે રે,

પરોઢ ઉગે પ્રેમની કિરણ,

મન ગાય તારી સ્મૃતિ ધૂન રે॥

(73)

વિધાય ગીત

કાલજા નો કટકો અલગો રે થાય,

દાદા નુ આંગણું છૂટી રે જાય…

પિયારું ની માયા છોડી સાસરીએ જાય.

માતા ની મમતા છૂટી ના જાય,

દીકરી વેદના સાંભળી ન જાય.

દાદા ની આંખમાં પ્રેમની ઝાંખી,

કહી ન શકે એ શબ્દોમાં સખી... 

દાદા આંગણું.....

ભાઈ ની આંખમાં લાગણીનો વંટોળ,

બેન વિના ઘર લાગે ખાલી ડોળ…

દ્વારે વાગે શંખ ને વાંસળીના સૂર,

બેની વિદાયમાં બોલે ભાવભર્યો નૂર...

 

દાદા નુ આંગણું ...

પિયર નું ઘર છોડ્યું ન જાય,

બાળપણની યાદો આંખે તરવાય…

સસરીએ ફૂલ જેવું જીવન ખીલી  જાય,

દાદા નુ આંગણું....

આરતી પરમાર (રૂપ)

(74)

મા તું મમતા ની મૂર્ત 

મા તું મમતા ની મૂર્ત,

હૈયે તારા સ્નેહ ની સુરત.

તું જ જીવન ની આરાધના,

તું જ છે ભક્તિ ની સુરત.

મા તું મમતા ની મૂર્ત…

તું નિંદ્રા ત્યાગી, અમને સુવાડે,

તું ભૂખી રહીને ભોજન કરાડે.

તું જ દીવાદાંડી અંધકાર માં,

તું જ આશા ના દીવા પ્રગાડે.

મા તું મમતા ની મૂર્ત…

ધરતી જેવી તારી વિશાળતા,

સમુદ્ર જેવી ઊંડાઈ ભળે.

સૂરજ જેવી તેજસ્વિતા,

ચંદ્ર જેવી શીતળતા મળે.

મા તું મમતા ની મૂર્ત…

પ્રથમ ગુરુ તું, પ્રથમ દેવ તું,

દરેક શ્વાસ માં તું જ પ્રભુ.

તારા આશીર્વાદે સંતાન ખીલે,

તું જ છે જીવન નું સાચું તીર્થરૂપ.

મા તું મમતા ની મૂર્ત…

માં તારા આશીર્વાદ થી મારી દુનિયા ખીલી,

સર્વ સુખ ની મને અનુભતી મળી.

મારા પર ખર્ચી તે તારા સુખ ની પળો,

આ હું કેમ ભૂલું મારી મમતા ભરી માવડી.

માં તું મમતા ની મૂર્ત...

(75)

 બાળગીત : “ચકલી આવી ચહકતી”

ચકલી આવી ચહકતી,

આંગણે રમવા લાગી.

  

મહેક આવી મહેકતી,

રસ મલાઈ જમવા લાગી.

તારું ગીત મીઠું ગાઈ,

બાળક ખુશીથી નાચી ગઈ.

ફૂલ ખીલ્યું બગીચે,

સૂરજ દાદા હસ્યા.

પવન બોલ્યો ધીરે ધીરે,

“ચાલો રમવા બધા” 

નદી બોલી છલછલ ધારા,

વૃક્ષો ના પાન હસ્યા.

પ્રકૃતિની છે મસ્ત ગામડાની,

મહેફિલ માણીએ ગીતડાની.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(76)

હે નારાયણ તું સંભાળજે 

હે નારાયણ તું સંભાળજે,

હું લિલા તારી શું જાણું રે,

પળમાં હસવું પળમાં રડવું,

આ બધું માયા તારી જ માનું રે

જીવન નો તારો ખેલ અદભુત,

હું તો એક ક્ષણ તારા ચરણમાં,

ક્યારે સુખની ધૂપ વરસે,

ક્યારે દુઃખના વાદળ ઘેરાયે.

હે નારાયણ, એવી કર કૃપા,

મન સ્થિર રહે તારા ભક્તિમાં,

તારી પરિક્ષામાં પાસ થાઉં,

રહું હંમેશ તારી શરણમાં.

તું જ જાણે હે પ્રભુ મોરારી,

હું કોણ,હુતો રહું તારી આભારી,

તું જ દયા નો સાગર અનંત,

હું તારો દાસ, તારી ભક્તિં અનંત.

હે નારાયણ તું સંભાળજે,

જીવનના દરેક વળાંકે,

હું ભટકી ના જાઉં કદી,

રહે તારી ચરણે અખંડ ભક્તિ.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(77)

સપનાની સાંજ

(સાહિત્યગીત છંદ)

સપનાની સાંજ સરસે આવી, ચાંદની ધીમે હસે,

મનના મોર નાચવા લાગ્યા, યાદ તારી વસે।

પવનમાં સુગંધ તારી, દિલ ધબકે સંગીત,

આંખોમાં ઊભરી તારી છબી, બની ગઈ પ્રીત।

તારલા બોલે તારી વાતો, આભે રંગ ચડે,

મન કહે ચુપચાપ તને, “આજે મનમાં રહે।”

સપનાના આંગણે તારી, હાસ્યની ઝીલ ઝળકે,

તારું નામ લઉં તો ચાંદ, મારી સાથે ચાલે ભળકે।

પ્રેમની રાત પ્રસરી આવી, તારી યાદે મહેક,

સપનાની સાંજમાં મન મારું, થઈ ગયું તારી ટેક।

(78)

આજે થયો ઉપનયન પવિત્ર પ્રસંગ,

જીવનમાં ઝળહળે ધર્મનો રંગ.

ગાયત્રી મંત્રની ગુંજે ધ્વનિ,

વિદ્યા વાટે વધે તારી કીર્તિ

આરંભ મહાન,સંસ્કારોથી સજ્જ તારો જીવન પ્રધાન.

માતા-પિતા આશીર્વાદ વરસાવે,

પ્રભુ તેજથી તું જગત ઝળકાવે.

આયુષ્માન ભવઃ બેટા

(79)

જો તું છે હરિ તો બધું જ શક્ય છે, 

જો તું છે હરિ તો બધું જ શક્ય છે, 

તારાથી જ હરી આ ખોળિયામાં પ્રાણ રે.

તુજ હરિ આ નિર્જીવ માં પ્રાણ છે,

તારા વિના હે માધવ બધું સૂનસાન રે..

તારા થીજ  સંગીત સવાર ની છે,

તુજે હરિ દરેક શ્વાસ નો તાર રે.

તારાથી જ ધબકે સર્વ હૃદય,

તુજ છે માધવ જગતનો આધાર રે..

પર્ણ પણ ચાલે તારા સંકેતથી, 

નદી વહે તારા જ પ્રેમ ધાર થી રે.

ભક્તિ ભરી મારી આ વાણી,

તારે વિના ના જીવનની સરવાણી રે..

તારા સ્મિતથી જ ખીલે ફુલ બાગમાં,

તારાથી જ અંધકારમાં તેજ રે. 

એ હરિ તારી ભક્તિ નો પ્રેમ રસ ભરી,

હું તો થઈ ગિરનાર રે..

જો તું છે હરિ તો બધું જ શક્ય છે,

તારાથી જ હરી આ ખોળિયામાં પ્રાણ છે.

તુજ હરિ આ  નિર્જીવ માં પ્રાણ છે,

તારા વિના હે માધવ બધું સૂનસાન રે..

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(80)

હરીને ભજી લે જીવ તું હરી ને ભજી લે,

 માયા મમતા છોડીને હરી ને ચરણે ઝૂકી જા.. 

જીવતું હરી ને ભજી લે..

સુખ દુઃખ ને ન મહાલ તું,હરિ ની મરજી જાણી લે,

અંધકાર ના બારણા ઊઘાડી ને,ભક્તિ ની જ્યોત જગાવી દે.. 

જીવ તું...

દુનિયાના બંધન માં બંધા નહીં તું,મનમાં મોહન રાખ તું,

હરિ વિના ઉદ્ધાર નથી,એ સત્ય ને સમજી ચાલ તું.. 

જીવ તું...

હૃદય માં હરિ ભાવ ઊઠે જયારે,આખે આંસુ ધાર વહે ,

આ શ્રદ્ધાના બિંદુ માં,હરિ ને સ્વયં સ્વરૂપ જાણ તું..

જીવ તું...

હરિ ના ભક્તો નો સંગ રાખ તું,આજ છે જીવન રાહ,

હરિ ની કૃપાથી મળશે મુક્તિ, એજ છે અંતિમ ધ્યેય તું..

જીવ તું...

હરિ ને ભજી લે જીવ તું હરી ને ભજી લે,

મમતા ને માયા ભૂલી હરિના  ચરણ જુકીજા તું..  

આરતી પરમાર (રૂપ)

(81)

ગુરુ રે વિનાની આ હાટડી નકામી,

કાચી માટીના કોડિયા કહેવાય રે 

ગુરુ વિનાની આ હાટડી નકામી..

ગુરુ વિના રે મારગ મળે ક્યાંથી, 

જીવનના ભટકે રે, ગુરુ રે વિનાની આ હાટડી નકામી..

ગુરુના વચન તો ગંગા ના પાણી, 

વહે ત્યાં સત્યની સરવાણી રે ગુરુ રે વિનાની આ હાટડી નકામી..

ગુરુ રે મળે તો પ્રકાશના દીવા પ્રગટે, 

હૃદયના અંધકાર મટે રે ગુરુ રે વિનાની આ હાટડી નકામી..

ગુરુ રૂપી ગંગામાં જો ડુબકી મારે તો

મોહ માયા ના બંધન તૂટે રે ગુરુ રે વિનાની આ હાટડી નકામી...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(82)

હે માનવ તું છોડને અભિમાન, 

આતો સહિયારી છે વાડી રે, 

તે શું કામ લીધી ઉપાધિ આડી રે..

નથી તારું મારું કંઈ આમાં લેશ રે,

તો ફરે શાને મોટા ગુમાન માં રે..

અસત્યના સથવારે નથી કઈ જામ રે, 

રાખ ભરોસો મારા અનંત નાથ નો રે..

સત્યની સુવાસ લાગે ચંદનના થાળ રે, 

વસે પ્રભુ ત્યાં મટાડે સંસારની જાળ રે...

ભક્તિ કેરો ભરી લે ભાથુ મેલશું હરિ ને હાથ રે,

પાપ કર્મ ના લેખા થાશે ત્યારે પ્રભુ પકડશે હાથ રે...

પકડ પથ સત્યનો નહિ ભટકીશ તું ક્યાંય રે, 

સાચો સથવારો મારા હરિનો તરશું ભવ પાર રે..

 

આ તો સહીયારી છે વાડી રે,

તે શું કામ લીધી ઉપાધિ આડી રે.. 

  

આરતી પરમાર (રૂપ)

(83)

કૃષ્ણ મિલન

કાન્હા તારુ ચરણ મળ્યુ મને,

 હું તો બહુ બડભાગી રે..

મન મંદિરમાં દીવો પ્રગટાવુ,

એવી આશા મને જાગી રે..

તારી વેણુ  સૂર સાંભળીને,

દુઃખ બધા  હુતો વારી રે.

કૃષ્ણ તારું ચરણ મળ્યુ મને,

હું તો બહુ બડભાગી રે..

મોરલી ના વેણુ રસ ની મીઠાશ,

આજ મેં તો માણી રે.

પગલે ઉડતા પાંદડા હરખાયા, 

આજ ચરણ રજ મળી તારી રે...

ભક્તિ રસ નો કળશ ઢોળ્યો મેતો, 

ભગવો રંગ ધાર્યો આજ રે.

ભગવા ના ભેખ માં હુતો, 

મીરા બની ગઈ તારી રે...

શ્યામે આપ્યા દર્શન મુને, 

ભવ ભવ ની ભૂખ ભાંગી રે. 

હવે નથી આશ મારે બીજી, 

હું તો પારસમણી ને પામી રે. 

કૃષ્ણ નયન માં હું તો સમાણી, 

પ્રીતિ થઈ ચિરંજીવી રે. 

રણછોડ તારી લીલા માં,

હું તો ક્યાંક ખોવાણી આજ રે...

મારા શ્વાસની રીધમ પણ,

માળા જપે તારી રે.

જીવન મરણ ના દુઃખ થી,

હું તો કાયમ માટે તરી રે..

કૃષ્ણ તારું ચરણ મળ્યું મને, 

હું તો બહુ બડભાગી રે.

મન મંદિરમાં દેવો પ્રગટાવુ,

એવી આશ મને જાગી રે..

આરતી પરમાર (રૂપ)

(84)

દ્વારકાના દ્વારે બેઠો કાનુડો ,

મારી આંખે છે  દર્શન ની અભિલાષા રે.

એક ઝાખી મળે તો જીવન ધન્ય બને ,મારે દર્શન ની જાજી અભિલાષા રે...

રોજ દીવો બળે ભક્તિનો પણ,

મનમાં તો અંધકાર લાગે રે

તારા પગલાનો રણકાર સાંભળું, 

પણ તું ક્યાં એ જાણે રે...

મારે દર્શનની બહુ અભિલાષા રે...

 ચરણોમાં હું શીશ નમાવું, 

પણ તારી ઝાંખી ના મળે લેશ રે. 

ભક્તિ માં વીતે  જીવન મારું,

અંતર ની એવી આશ રે...

ધરતી જેવી લાગે તરસ મનને,

શાંત થાય નહીં એ વંટોળ રે.

વર્ષ નો એક દિવસ બને મારો,

જીવડો હવે જવાને આરે રે...

 

દ્વારકા ના દ્વારે બેઠો કાનુડો,

મારે દર્શન ની બહુ અભિલાષા રે...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(85)

તારી મોરલડી ના સુરે,તે ગોકુળ ગાંડુ કર્યું,

તારી મીઠી મીઠી વાતો એ ગોપીયું ઘેલી કરી...

હવે રહ્યો નથી તું નાનો,

કામ કરવા દે છાનો માનો, તે ગોકુળ ગાંડુ કર્યું...

ગોપીઓ ના છેડેલા જાલે,

એની મટુકી માં મોરલી મારે,તે ગોકુળ ગાંડુ કર્યું...

જોને કહીદવ યશોદા મા ને,

ગોપીના મારગ રોકે છે શાને, તે ગોકુળ ગાંડુ કર્યું...

તોયે ગોપી ના ચીત તું ચોરે,

કેમ કહું તું આઘો જા ને, તે ગોકુળ ગાંડુ કર્યું...

શરદ પૂનમ ની રાતે,

રાસ રમે તું એકે એક સાથે, તે ગોકુળ ગાંડુ કર્યું... 

 લાગે  મોહન તું તો મીઠો,

તને મારા રુદિયા મેં દીઠો,તે ગોકુળ ગાંડુ કર્યું...

તારી માયા છે બવ ન્યારી,

તૂટી કહેવાયો ગોવર્ધન ધારી,તે ગોકુળ ગાંડુ કર્યું...

તારી મોરલડી ના સુરે તે ગોકુળ  ગાંડુ કર્યું,તારી મીઠી મીઠી વાતો એ ગોપીયું ઘેલી કરી.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(86)

તારા દ્વારીકા ના દ્વારે મને કોણ રે લાવે..

તારા દ્વારીકા ના દ્વારે મને કોણ રે લાવે, રોજ મન મારું તરસે તારા દર્શન કાજે....

મારૂ મન રે નંદ લાલ તારી છબી ઝંખે રે,રોજ તારા દર્શન ની ઝાખી  રે માંગે...

પ્રભાત ના પહોરે છવાયું ચૈતન્ય રે,

મારી લાગણીને સ્પર્શી ને આવે તારી પાસે...

વૈષ્ણવ વલ્લભ વેલી માં વસે તારી મહેર ની છાય રે, હુતો પરાધીન જીવડો...

કૃપા કરો શ્રી રાધા પ્યારી રે,

દર્શન કરાવો શ્યામ સુંદર મુરારી ના હું તો દ્વાર આવી તિહારી...

તારી કૃપા થીજ જીવન સૌભાગ્ય ખીલે રે, મારો માળો તારી કૃપાથી જ સુગંધીત થઈ ખીલે...

દ્વારકા ના દ્વારે ઊભી છું ભક્તિને આપી અંજલિ રે,તારા દર્શન ની ઝંખના આંખોમાં આંજી ને...

તારા દ્વારીકા ના દ્વારે મને કોણ રે લાવે,

રોજ મન મારું  તરસે તારા દર્શન કાજે...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(87)

ભાડાનું મકાન

રૂપાળું મકાન મારું, કર્યું મેતો તારું મારું,

કોણ છે માલિક એનો,કેટલું છે ભાડું એનું...

જગ ની માયા મમતા ,છોડી ના શકું હુંતો, 

હુતો મુસાફિર જગનો રે, કોણ છે માલિક એનુ કેટલું છે ભાડું એનું...

માલિક તું હું દાસ તારો,એ સમજેના જીવડો મારો,

સત્ય નું ભાડું આપું કોને રે, કોણ છે માલિક એનો કેટલું છે ભાડું એનું...

ભક્તિ મારીને, કૃપા તારી  આ છે માયા મૂડી મારી,

લાલચ ની મેંતો વાળી ગાસડી રે ,કોણ છે માલિક એનો કેટલું છે ભાડું એનું...

મારી હોડીના હલેસા તારા,સમજે ના આ  મનડા મારા,

શ્વાસ રૂપી ભર્યા નાણા રે કોણ છે માલિક એનો કેટલું છે ભાડું એનું...

રૂપાળું મકાન મારું, કર્યું મેતો તારું મારું,કોણ છે માલિક એનો કેટલું છે ભાડું એનું...   

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(88)

ગોપી ની વ્યથા

ક્યારેક  આવે ગોકુળ ની યાદ તો આવજે કાન્હા ગોકુળ ની વાટ રે...

સાંભરે જો તમે ગોપી ના લાડ આવે એ દુલાર ની ને એ ઘડી ની યાદ તો આવજે કાન્હા ગોકુળ ની વાટ રે...

ગોકુળ ની ગલી ઓ ની રમઝટ મચાવી  વધારતો ગોપી ના કામ  આવે તને  એ ઘડી ની યાદ તો આવજે કાન્હા ગોકુળ ની વાટ રે..

માખણ ચોરી કેવાયો તું માખણ ચોર,સખાની બનવી ટોળી ચોરી ને માખણ ખાવ ને કાજ આવે એ માખણ ની યાદ તો આવજે કાન્હા ગોકુળ ની વાટ રે..

જમુના કિનારે ને કદમની ડાળે, ચોર્યા તે ગોપીઓ ના ચીર,શીખવતો મર્યાદા ના પાઠ આવે એ ઘડી ની યાદ તો આવજે કાન્હા ગોકુળ ની વાટ રે..

વૃંદાવન ની વાટે મટુકી માં મોરલી

મારતો ને કરતો માખણ ની રેલમ છેલ આવે એ ઘડી ની યાદ તો આવજે કાન્હા ગોકુળ ની વાટ રે..

ગોપ ગોવાળો ની ટોળી નો મુખિયા તું બનતો ને કહેવાતો તું એ ટોળી નો રાજા આવે એ ઘડી ની યાદ તો આવજે કાન્હા ગોકુળ ની વાટ રે..

શરદ પૂનમ ની રાતે સજી સોળ શણગાર વાંસળી ના સુરે એક એક ગોપી ને કાન રમાડતો એવા રાસ આવે એ ઘડી ની યાદ તો આવજે કાન્હા ગોકુળ ની વાટ રે..

ક્યારેક આવે ગોકુળ ની યાદ તો આવજે કાન્હા ગોકુળ ની વાટ રે.. 

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(89)

દર્શન ની લ્હાય

દેહ મારો ચાર બારણા ની ભીતર,

કેમ આવું હું તારા દર્શન ની કાજ,

કેમ કરી આવું મારે દર્શન ની ઘણી હામ...

આંખ મીચું ને ગોકુળ દેખાય,

દેખાય રૂડા વૃંદાવન ધામ,

હવે દર્શન ની ચઢી છે ધૂની,

કેમ કરી આવું મારે દર્શન ની ઘણી હામ.......

દ્વારિકા થી તું આવ્યો દર્શન દેવા,

આવ્યો ડાકોર ના રણ મોજાર,

ગાડુ હાંકી પોતે ચાલ્યો દ્વારિકાની વાટ,

મારે દર્શન ની ઘણી હામ...... 

દ્વારિકા ના દરિયાની લહેરો બોલાવે,

બોલાવે મને ગોમતીજી ના ઘાટ,

પણ હુંતો પુરાણી ચાર દરવાજાની ભીતર ,

મારે દર્શન ની ઘણી હામ.......

અંતરમાં મારે ભક્તિ રણકે,

નયનમાં એ અશ્રુ બની વહે,

દેહ મારો ચાર બારણા ની ભીતર, 

કેમ કરી આવું,મારે દર્શન ની ઘણી હામ......

રચના - આરતી પરમાર (રૂપ)

(90)

રૂપાળો લાલો

જશોદા તારો લાલો બહુ રૂપાળો,

કે નટ ખટ નખરાળો રે,

કે નટ ખટ નખરાળો રૂપાળો.

 

હારે એ નું મુખડું લાગે મનોહર,

હારે ગોપીઓ ના મન લોભે રે, 

કે ગોપીઓ ના મન લોભે રે રૂપાળો.

 

હારે એની આંખો કામણગારી,

હારે એમાં ગોપીઓ ગઈ વારી રે, 

ગોપીઓ ગઈ વારી રે, રૂપાળો.

હારે અને બાંધ્યો પીળો પટકો,

હારે એનો ચટકો લાગે વ્હાલો રે,

 કે લાગે વહાલો રે રૂપાળો.

હારે તારે કેડ કંદોરો જુલે,

હારે  ઘૂઘરિએ ગોપી નું મન હરખે રે,    

ગોપી નું મન હરખે રે રૂપાળો.

હારે તારે પગે રાઠોડી મોજડી,

હારે તારી ચાલ ગોપી ના મન હરે રે, 

ગોપીના મન હરે રે રૂપાળો.

 

હારે તારી વેણુ ગગન માં ગાજે, 

હારે આખું બ્રહ્માંડ સુણી ને નાચે રે, 

સુણી ને નાચે રે વૈકુંઠમાં,

જશોદા તારો લાલો બહુ રૂપાળો,

કે નટ ખટ નખરાળો રે, 

નટ ખટ નખરાળો રૂપાળો.  

 આરતી પરમાર (રૂપ)

(91)

ડાકોર ના ઠાકોર 

હે મારા ડાકોર ના ઠાકોર તારી લીલા ઓ ઘણી,લીલાઓ ઘણી ને તારી માયા ઓ ઘણી,હે મારા ડાકોર ના ઠાકોર તારી લીલાઓ ઘણી...

માખણ ચોર્યું ગોકુળ માં,ગોપી મન હરિયા,

યશોદા ના લાલા યે,જગને વશ કરીયા,

કયારે નટખટ કયારે નાથ,રીતો એની જુદી,

હે મારા ડાકોર ના ઠાકોર તારી લીલાઓ ઘણી...

ભક્ત સુદામા હાથ માં,પ્રેમે તોલી ભક્તિ,

વિદુર ના ઘરે ભાજી સ્વીકારી,દેખાડી દરિયા દિલી,

રાજા  રંક એક તોલે,નજર તારી એવી સઘળી,

હે મારા ડાકોર ના ઠાકોર તારી લીલાઓ ઘણી...

નરસૈયા ના નાથ મળ્યા,ભવસાગર થી તરીયા,

મીરા દીવાની તારા નામે,વિશ મોઢે ધરિયા,

પ્રહમદ ને તે ઉગારી,નરસિંહ રૂપ ધરિયા,

હે મારા ડાકોર ના ઠાકોર તારી લીલાઓ ઘણી...

દ્વારિકાથી આવી વ્હાલો ,ડાકોર ધામ વસીયા,

બોડાણા ભગત નું ગાડું હાંકી,સારથિ તમે બનીયા,

હે મારા ડાકોર ના ઠાકોર તારી લીલાઓ ઘણી... 

હે લીલા ઓ ઘણી તારી માયા ઓ ઘણી, 

હે મારા ડાકોર ના ઠાકોર તારી લીલાઓ ઘણી...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(92)

ડાકોર ના ઠાકોર 

હે મારા ડાકોર ના ઠાકોર,

મારા હૈયા માં તારો વાસ રે,

ગોમતી જી ના ઘેરા નાદ,

મને બોલાવે તારો સાદ રે..

સાંજ પડે ને આરતી વાગે,

દીવા ઝળહળ થયા દ્વાર રે.

તારા દર્શનની  ઝંખના જાગી,

આવો મારા રણછોડ રાય રે..

 

મંદિર માં આતમ નામ રોપ,

એની વેલી ચડી હરિ ને હાથ રે.

ચંદન ના ખીલ્યા ફૂલ ડાળ,

આવો મારા રણછોડ રાય રે..

એની સુગંધ વહી  જાય,

ડાળી એ આવ્યા ભક્તિ ફળ રે.

ધરુ મારા હરિ ના હાથ,

આવો મારા રણછોડ રાય રે..

હે મારા ડાકોર ના ઠાકોર,

મારા હૈયા માં તારો વાસ રે.

ગોમતી જી ના ઘેરા નાદ,

મને બોલાવે તારો સાદ રે...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(93)

વૃંદાવન વાડી

વૃંદાવન  વાડી વચ વાગી વાંસળી રે,

સાવરિયો આવ્યો યમુના ઘાટે રે...

પગમાં પાયલ પેરા રાધારાણી યે રે,

નીરખી નંદલાલ ભૂલી હુતો ભાન રે...

કાળો કાનુડો ગોરા રાધા પ્યારી રે,

ચીત હાર્યા શ્યામ મુરારી એ રે...

માખણ ચોરે ચોર્યા ગોપી ના ચીત રે,

રાસ રમાડે  રંગરસિયો ગિરધારી રે...

વેણું ના મધુર નાદે રમઝટ જામી રે,

કાન ગોપી ની  જોડી લાગે પ્યારી રે...

હાથ માં ચૂડો ને પગ માં પાયલ રે,

કાળા કાજલે કાના નું મન મોહ્યું રે..

વૃંદાવન વાડી વચ વાગી વાંસળી રે,

સાવરિયો આવ્યો યમુના ઘાટે રે...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(94)

મારું ગામડું

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ,

મારા ગામડા ની ગલી રૂડી રળિયામણી રે,

પરોઢે કઈ ગાજે વલોણા ની રાશુ,

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ...

ભેગા મળી ભાઈબંધો ની ટોળી,

રમતા મોય દાંડીને,લખોટી ની દડી,

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ... 

લંગોટિયા એવા ભાઈબંધની જોડી,

ગોતું હુતો શહેર માં મને ક્યાંક મળે,

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ...

ભગરીતે ભેંસ ના કંઠે બાંધી ઘંટડી રે,

ખીલે બાંધ્યાં નાના વાછરું ની જોડ,

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ...

આંગણે  તે વાવ્યા તુલસી ના છોડ,

દીવા થાઈ કઈ પરોઢ ને સાંજ,

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ...

ખેતર માં લીલો બાજરો રે વાવ્યો,

આંબે તે કોયલ બોલે મીઠે રાગ,

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ...

ગામને પાદર રૂડી વહેતી નદીના પૂરે, 

ભાતડીયા લાવે કઈ ગોવાળણ માથે,

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ...

ભેગા બેસી બપોરા કરતા અમે,

માખણ ની સાથે ડુંગળી નો ગાઠ્યો,

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ...

સાંજ પડે ને મંદિરમાં વાગે રૂડા ઘંટ,

આરતી કરું હનુમાન દાદા ની રે,

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ...

રૂડું રૂપાળું મારું ગામડું રે લોલ...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(95)

મોર અને કોયલ (બાળગીત)

 

મોર બોલ્યો, મીઠી કોયલ બેન,

તું ગાય મીઠું તો મન ને લાગે ચેન.

કોયલ બોલી હસી ને ઓ મોર ભાઈ,

તું પણ એવો રૂપાળો ને મીઠો સ્વર.

મોર કહે તું પણ બનીશ મારી મિત્ર?

તો ચાલ કરીએ બગીચા માં ધમાલ.

હાજી મોર ભાઈ આપડે તો મિત્ર રે,

ગાશું મધુર નાદે સુંદર મીઠા ગીત.

મોર તારા રંગબેરંગી પંખ લાગે મસ્ત,

મીઠી વાણી કરે જંગલ મદમસ્ત.

કોયલ કહે હુતો નાની કાળી અપાર,

તું તો લાગે કેવો મોટો ને રૂપ અપાર.

મોર કહે ના ના રે મીઠા કોયલ બેન,

આપડી તો મિત્રતા છે કેવી સારી.

એમાં કોઈ નઈ નાનું ને ના કોઈ મોટું,

આપડેતો મિત્ર સાચા ને કેવા મીઠા,

મોર , કોયલ સાથે ગાતા ગીત મધુરા, 

શીખવે પાઠ સાચા ને સમાનતાના.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(96)

ગઝલ 

હૃદયની એક વાત અણ કહી રહી ગઈ, 

આંખોમાં સપનાની લકીર કહી રહી ગઈ.

સમયે ઘણું પૂછ્યું,હું મૌન જ રહી,

શબ્દોથી પરની પીડા વહી રહી ગઈ,

વિશ્વાસ તૂટી ગયો તો શું ફરક પડ્યો,

આત્મામાં એક જ્યોતિ તો બળતી રહી ગઈ.

મિલનના રસ્તે વિરહ મળ્યો એ સહી ગઈ,

હૃદયમાં એક તરસ જીવતી રહી ગઈ.

હાસ્યના ઓજલે ઢાંકી દીધી એક વેદના,

અંતરમાં અશ્રુઓની નદીઓ વહેતી થઈ.

બધું કહી દીધું આવું લાગ્યું  મનમાં છતાં,

એક છેલ્લી પ્રાર્થના અણ કહી રહી ગઈ.

"રાધા" એ શબ્દો માં સમાવી લીધી પીડા,

ગઝલ બનીને પણ થોડી આજ વહી ગઈ.

 

આરતી પરમાર (રૂપ)

(97)

ઉડી પતંગ મારી

ઉડી પતંગ મારી,ગગન વીંધતી જાય,

રંગીન સપના,આકાશે સજાવતી જાય...

પવન દાદા હળવે હળવે,ધક્કો દેતા જાય,

દોરી નાચે હાથ માં,મન મસ્ત મલકતું જાય...

ફર ફર ફરકતી પતંગ,ગગન ચુમતી જાય,

વાદળ ભાઈ હસતા ,સાથે ગાતા જાય...

ચીકુ,ટીકુ આવો મળીને,ખાઈએ ચિક્કી મજાની,

શેરડીના સાંઠા સાથે,કરીએ સહુ ઉજાણી...

તલ,શિંગ ને દાળિયા, મમરા ની બલિહારી,

મળિયા ગોળ સાથે,ને મીઠા સબંધે જોડાણી... 

"કાપ્યો ચ્હે"ના નાદ ગુંજે,લાગી લૂટ ની મજા,

આંગળીઓ કપાણી તોયે, સજા ની છે મજા...

 

ઉડી પતંગ મારી, ગગન વીંધતી જાય,

રંગીન સપના, આકાશે સજાવતી જાય...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(98)

મારા દાદા

દાદા મારા પ્યારા,

લાંબી મૂછો વાળા,

માથે પહેરે પાઘડી,

હાથ માં રાખે લાકડી.

દાદા આવે ગલી ઓ માં,

ત્યારે  આનંદ જોરમાં,

લાકડી ઠક ઠક કરતા જાય,

નીતિ ના પાઠ શીખવતા જાય.

દાદા ચાલે ધીરે ધીરે,

પણ મન એમનું ચંચળ મળે,

બાળકો ને જોઈ હશે મીઠું,

આખો માં પ્રેમ અમે દીઠું.

દાદા અમારા ખજાના,

ચોકલેટ લાવે કેવા મજાના,

દાદા રોજ શીખવે સત્ય રાહ,

સંસ્કાર, સ્નેહ ને જીવન પાઠ.

 

સંસાર ની આ કાંટાળી કેડી,

સત્ય, અહિંસા ની ચડજો સીડી,

મહેનતનું મોટું ને મીઠું ફળ,

વાત દાદા ની રાખજો સર.

દાદા મારા પ્યારા,

લાંબી મૂછો વાળા,

માથે પહેરે પાઘડી,

હાથમાં રાખે લાકડી.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(99)

મેઘરવો

કોણ કહે ખાલી ચોમાસે પ્રસરે ભીની સુવાસ,

શિયાળાની હવા માં મેઘરવાનો ભીનો અહેસાસ...

પ્રભાત ની ધુંધ માં  છુપાયેલી માટીની વાત,

ઠંડો પવન સ્પર્શે  ત્યારે ખીલે સોનેરી પ્રભાત...

ભાસ્કર ની નરમ કિરણો  ધીમો ધીમો ઉષ્મા નો નૂર,

એનું "રૂપ "લખે કવિતા, શબ્દોથી એમાં પૂરે સુર...

રજની બિંદુ ની શીતળતા માં લપેટાયેલી પ્રહર,

પંખી ના કલરવ થી ખીલે મખમલી સવાર...

ઓસ ના બુંદ મોતી બની ઝળહળે પર્ણ પર,

દુલ્હન બની મહેકી છે, પ્રકૃતિ આજ તો ધરા પર...

કોણ કહે ખાલી ચોમાસે પ્રસરે ભીની સુવાસ,

શિયાળાની હવા માં મેઘરવાનો ભીનો અહેસાસ...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(100)

ચાંદ 

આજ આવી ચાંદની ની રાત,

હુતો ઉડુ તારલિયા ની સાથ..

ચાંદ હસી ને કરે એવી વાત,

હુતો નાચી સાંભળી એની વાત..

પ્રેમ માં ભરી એની સુંવાળી વાત,

આકાશે જાગે તારલિયાળી ભાત..

ઊગતા પ્રભાતે સૂરજ નો સાથ,

જાણે મૂર્ગજળે છેડી દરિયાઈ ભાત..

ગગન વીંધાયું તારલિયા ની સાથ,

ચાંદ પૂછે કે આજે શું છે વાત..

 

અત્તર ઢોળાયું ને ખીલી પ્રભાત,

આજે મારે ચાંદ સાથે મુલાકાત..

આજ આવી ચાંદની ની રાત,

હુતો ઉડુ તારલિયા ની સાથ..

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(101)

મારી ડાયરી 

મારી ડાયરી માં લખી છે મેં લાગણી,

પણ કોઈ સમજે એ વાત ક્યાંથી..

ડાયરી ની ભાષા છે  અતિ મૌન,

પણ એના શબ્દો બોલે કોણ..

ડાયરી માં ઊતરે  હૃદય ભાવ ત્યારે,

આંસુ ના ખડિયા ભરાય છલો છલ..

ડાયરી વાચકનો લાગણીનો શણગાર,

તોજ સમજે  એ હૃદય ના ધબકાર..

ડાયરીમાં અધૂરી ઇચ્છાની લાઇન,

અક્ષરો વચ્ચે મળે લાગણી નો ભાર..

ડાયરી લખતા ઓગળે હૃદયના ભાર,

આતો કાગળ સાથે કલમની મુલાકાત.. 

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(102)

માનવી નું મન

હે માનવી તુ તો અભિમાન માં અંજાયો,

મેલી દે ખોટી આ જગ ની જંજાળ, 

મન તું ક્યાં જઈ ને અટવાયો..

મોહ માયા ની મીઠી વાતોમાં,

સત્ય નો સંગ તું ભુલ્યો રે,

મન તું ક્યાં જઈ ને અટવાયો..

ધન દોલત ના ઢગલા ગણી ને,

ખાલી હૃદય તું રાખી ગયો,

મન તું ક્યાં જઈ ને અટવાયો..

ચાંદ તારા ના સપના પાછળ,

શાશ્વત સત્ય થી રહ્યો પાછળ,

મન તું ક્યાં જઈ ને અટવાયો..

નામ સ્મરણ મણકા ભૂલીને,

હાથમાં માળા લેતા લાજ્યો,

મન તું ક્યાં જઈ ને અટવાયો..

સુખ દુઃખ તો છે જીવન નો માળો,

બાહરી તારી મારી મા ફસાયો,

મન તું ક્યાં જઈ ને અટવાયો..

હે માનવી તુ તો અભિમાન માં અંજાયો,

મેલી દે ખોટી આ જગ ની જંજાળ,

મન તું ક્યાં જઈ ને અટવાયો..

અલખ નો આરાધ જગાવી લે,

ભજી લે કિરતાર ગુરુજીનો,

મન તું ક્યાં જઈ ને અટવાયો..

  આરતી પરમાર (રૂપ)

(103)

સમય

        

સમય પણ શું અજીબ મજાક કરે છે,

ક્યારેક હાસ્ય માં પણ આંસુ ભરે છે.

સમજી નથી શકતો માનવી કઈજ,

બસ એની જ મોજે વહ્યા કરે છે.

ઓ સમય તને શું દોષ આપું હું,

તું તો દર્પણ છે, સાચુજ બતાવીશ.

દોષ તો આ મનુષ્ય ના વિચારોમાં છે,

જે આજે જીવે છે ને કાલેજ બદલે.

આજનો વિચાર નાજુક પળ જેવો,

હવા સાથે એ પણ બદલે દિશા એ.

જે પારદર્શક હતું ગઈ સવાર સુધી,

એ ઊભું છે પ્રશ્ન બનીને સામે આજ.

બદલી નથી શકતો સમય માનવ ને,

ખાલી બદલાય છે વિચારો ની ધારા.

હતી ઝાંખી એ બનીછે ઊંડી આજ,

જે હતી ઊંડી કાલ એ સુકાઈ આજ,

સમય તો ગુરુ છે,નિર્દય પણ સાચો,

શબ્દ વિના પણ ભણાવે સાચા પાઠ.

સમજી ગયા તે વધ્યા આગળ રોજ,

બાકી તો વળાંક ફરી એનો એજ.

નથી કાંઠો કોઈ સમય ની ધાર ને,

કિનારા વિના વહે એની મસ્તી ની રેત.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(104)

ચાલને મારા ગામડે

ચાલને જરા મારા રૂપાળા ગામડે ફરવા જઈએ,

દોસ્તોની સાથે જબરી મહેફિલ માણી લઈએ....

ચોરે બેસી ચોવટની મીઠીવાતો કરી લઈએ,

વતનની માટીની સુગંધ મનમાં ભરી લઈએ...

ખુલ્લા આકાશે સપનાની પાંખે ઉડી જઈએ,

ઉપરથી આપડું આખું ગામ નિહાળી લઈએ...

ભાઈબંધો સાથે બાળપણ ફરી જીવી લઈએ,

ભાથાના ડબ્બાની ખેંચાતાણી કરી જમી લઈએ...

ખેતરનો તાજો પોંક પાડીને આપણે ખાઈ લઈએ,

મીઠા ડકારથી તૃપ્ત થઈ આપણે બગાસાં લઈએ... 

ચાલ ને જરા મારા રૂપાળા ગામડે ફરવા જઈએ,

દોસ્તોની સંગાથે જબરી મહેફિલ માણી લઈએ...

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(105)

સૈનિક 

સૈનિક ભાઈ સરહદે લડવા જાય,

માતાપિતાની યાદ સતાવતી જાય...

દેશ માટે હસતાં હસતાં એતો ભાઈ,

દેશ માટે જીવન આપે જુવો ભાઈ...

ટાઢ,તડકો કે વરસાદમાં અડગ રહી,  

દુશ્મનનો સામનો કરે નિર્ભય રહી...

ભારતના એ સાચા હીરો કહેવાય,

એની શક્તિથી તો તિરંગો લહેરાય...

રમીએ ,ગાઈએ, શાળાએ જઈએ,

એનાથી તો સહુ સુરક્ષિત થઈએ...

એ વાત હંમેશા સહુ યાદ રાખીએ,

દેશ પ્રેમ દિલમાં વસાવી રાખીએ...

સૈનિકોની કુરબાનીને શાન આપીએ,

કદીના ભૂલો સહુ માન આપીએ...

 

ભારતમાતા કી જય

વંદે માતરમ્

આરતી પરમાર (રૂપ)

(106)

ભોળા રે ભરવાડ તારી વાટુ જોવું હું…

મેઘલા ઘાટે બેઠી બેઠી, નિરખું તને રે…

ભોળા રે ભરવાડ તારી વાટુ જોવું હું…

નમણી રે નાગરવેલ હું,તારે નેહડે રહું રે…

આવીશ એક દી તારી પાહે, આશા રાખી રે…

રુદિયામાં રાખી તને વાલમ,જીવતી રહી છું રે હું…

કૂવા કાંઠે મોરલા બોલે, સાંભળી રોવું હું…

વહમી લાગે વિરહ તારો, કોને કહું હું…

ભોળા રે ભરવાડ તારી વાટુ જોવું હું…

ચાંદલિયો થંભાવુ હું તો,ધીરજ ધરું હું…

મનની પાંખે ઉડી આવું, સન્મુખ તારી હું…

રુદિયામાં વસાવ્યો તને,જીવતી રહી છું હું…

વાટ જોઈને જીવડો થાકે, મનડું રોવે રે..

કાળજે વાગે કટારી કાતીલ, કોને જઈ કહું…

મનની રે મુરાદો એક દી, પુરી થાશે રે…

ભોળા રે ભરવાડ તારી વાટુ જોવું હું…

વિરહ કપરી વિસરી જાશું,મળશું એક દી રે..

"આરતી"તારી વિનવે વ્હાલમ ,આવજે વ્હેલો રે..

આરતી પરમાર (રૂપ)

(107)

રાગ : ભૈરવી (રાધા વિરહ અંગ)

(પીલુનો હળવો સ્પર્શ લઈ શકાય)

લય : અતિ વિલંબિત → મધ્ય

તાલ : દાદરા (૬)

🪔 મુખડો (રાધાની હાક – બહુ ધીમો)

શ્યામ…

ચાલ્યો કયા તું છોડી ગોકુળ નગરિયા?

વ્રજની ગલીઓ કરી ગોઝારી,

ધાર્યું છે તે શું રે કાન્હા…

રોકાઈ જાને મારા વ્હાલમ,

થોડી દયા દર્શાવી જા,

મારું મન તો બાંધ્યું તારા ચિત સાથે,

અજાણ છે તું કયા…

(“શ્યામ…” શબ્દ લાંબી આલાપ સાથે — રાધાની તૂટેલી શ્વાસ)

🎵 અંતરા – ૧ (સ્મૃતિમાં ડૂબેલી રાધા)

કદમ ડાળે બેસી ને,

કેવી કેવી વાતો કરતો જા,

જળ ભરવા ના બહાને હું તો,

મળવા કાજે આવતી શ્યામ…

તારા પગલાંના રણકાર વિના,

પરોઢ પણ સૂની લાગે,

ગોપીઓના ચીર ચોર્યા,

પણ મારું ચિત ચોરી ગયો રે શ્યામ…

🎵 અંતરા – ૨ (વિનંતી અને અકડ)

રોકાઈ જાને મારા વ્હાલમ,

બે ઘડી વાત તો કર,

વૃંદાવન આ રઢિયાળું,

મથુરાની વાટ કેમ ધર…

રોક ને આ રથ રઢિયાળા,

છોડ ઘોડાંની રાશ,

દલડાં ઉપર ચાલે આ રથ,

કેમ ન દેખાય તને મારો શ્વાસ…

🎵 અંતરા – ૩ (વિરહની પરાકાષ્ઠા)

છોડી ગોકુળ જેવું ગામ,

તું તો લીધી મથુરાની વાટ,

સખીઓ વચ્ચે હસતો ફર્યો,

પણ રાધા રહી એકલી ઘાટ…

સુના સમૂહ ગોવાળોના,

દેહમાં નથી રહ્યા પ્રાણ,

વિરહની વાટમાં અમે ગોપી,

જેમ સૂકી નદીમાં વહાણ…

🕯 અંતિમ અંતરા (રાધાની આરતી – સંપૂર્ણ કરુણ)

થાશે ના તું આટલો નિર્દય,

તું તો છે દયા નિધાન,

કેમ ન ઓળખી શક્યો રે શ્યામ,

રાધાની વેદનાનું માન…

(અહીં સંગીત ધીમે ધીમે ઓસરતું ,માત્ર તાનપુરો)

(108)

લગનનો માંડવો રોપવો રાત.... રઢીયાળી...

માંડવે લીલી દ્રાક્ષના માંડવો રોપિયો,

તોરણ બાંધ્યા કઈ આસોપાન...

વીરાનો માંડવ રોપીયો..

માંડવામાં સાગ સીસમના બાજોઠ ઢાળીયા...

બાજોઠે પાથરી કઈ લાલ રજાઈ..

વીરાનો માંડવ રોપીયો...

ઘંટલે પીસો હળદરને ચોળો પીઠી રે

સરિયો સીસે કઈ મામી ને ફોઈ... 

વીરાનો માંડવ રોપીયો...

ભાભી કઈ મુકો લાપસીના આંધણ હેતથી,

જમાડો કુટુંબ ને પરિવાર...

વીરાનો માંડવ રોપીયો...

લગનનો માંડવો રોપવો રાત... રઢીયાળી...

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(109)

સવારની ચૂસકી 

સૂરજ હજી આંખ મલતો હોય,

આંગણું ઊંઘની ચાદર ઓઢે,

એ વેળાએ કપમાં ઊઠતી

સવારની પહેલી ચૂસકી બોલે....

વાટે વાટે વરાળ ઊડે,

ચા માં ભળે સમયનો સ્વાદ,

ગઈકાલના થાકને ધોઈ નાખે,

આજની આશાને આપે વાત....

ચમચી હળવે હસે કપમાં,

મૌન પણ સંગીત બની જાય,

એક ચૂસકીને મન ખુલ્લું,

નવો દિવસ અંદર ઉતરી જાય....

ન કોઈ ઉતાવળ,ન કોઈ વચન,

ફક્ત પોતાને મળવાની ક્ષણ,

સવારની ચૂસકી કહે ધીમે,

"જીવન હજી મીઠું છે",સાંભળ મન...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(110)

જાગીજા બાળક

જાગીજા બાળક,ખોલીને આંખ,

મુક મોબાઈલની, મીઠી મોકાણ...

સ્ક્રીનના રંગીન, મિજાજમાં,

ખોવાશે તારા, સપનાની વાત...

ગેમ, રીલ્સના ,રવાડા ઝાઝા,

હવેતો સેલ્ફીએ ,મૂકી છે માઝા...

પુસ્તક કરે તને, પ્રચંડ પોકાર,

હવે જાગ બાળક, કર હુંકાર...

મેદાને ચડ, કર  સપના સાકાર,

જીવનને આપ એક સુંદર આકાર....

મુખડે સ્મિત,હાથે પુસ્તક ધરી,

ઉતર પ્રગતિના મેદાનમાં,મન દૃઢ કરી...

જાગીજા બાળક, ખોલીને આંખ,

મુક મોબાઇલની,મીઠી મોકાણ...

આરતી પરમાર

(111)

અધૂરી વાત આજ અધુરી જ રહી ગઈ.

મોસમે જ્યાં માર્યું જરાક ડોકિયું ને,

હું એના વધામણા કરવા ઉભી રહી ગઈ.

 

વાત હતી જે ઘણી મારા દિલમાં તે,

સામે આવ્યાને અનકહીજ રહી ગઈ.

સમયને પણ ઢાળ આવ્યોને

રેતીની માફકજ વાત વહી ગઈ.

પાનખરમાં પણ ખીલ્યા હતા ગુલાબ

આજ એની સુગંધ મનમાં વસી ગઈ.

 

વાત વાતમાં હસતું સ્મિત તારું,

ઝાકળની ઓસમા બુંદ બની ગઈ.

કેમ ખબર આ વેરાન વનમાં ક્યારે,

લાગણીની મીઠી સરવાણી ફૂટી ગઈ.

આરતી પરમાર

(112)

શક્ય નથી 

આભને મળવું છે ધરાને,

પણ એ હવે શક્ય નથી...

નિહાળે એક બીજાને રોજ,

પણ મળવું શક્ય નથી...

એક તરશે વરસી જવા રોજ,

ભીંજાવું એ હવે શક્ય નથી...

મૃગજળ જેવી આ વાત,

એમાં ડૂબકી શક્ય નથી...

આત્માને ભ્રમનો આભાસ,

આશક્ય છે જે હવે શક્ય નથી...

આરતી પરમાર

(114)

કેસુડો

ફાગણે ફુલ કેસૂડે રચ્યો મખમલી સંગ,

ખૂબ ખીલ્યો ફાગણીયો કેસરિયો રંગ...

ફાગણ આવ્યો ને ખીલ્યો ધરતી નો રંગ,

હવા હળવે લહેરાય મોહક સુગન્ધ સંગ...

આકાશે છાંટ્યું કેસરીયા સૂરજ નો સંગ,

ડાળે ડાળે ખીલ્યો ખૂબ પોપટ્યા નો રંગ..

વન ઉપવન હસ્યા જાણે લાલ કંકણ પેરી,

ખાખરીયા પાને નાખી કેસરિયાળી વેણી...

રંગ રંગ ભરી ધરણી ની મહેકી વાટ,

કેસુડો ખીલે ત્યારે નાખે સુગંધી છાંટ...

ફાગણ ફૂલ કેસૂડે રચ્યો મખમલી રંગ,

ખૂબ ખીલ્યો ફાગણીયો કેસરીએ રંગ...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(115)

મોહ જાળ

મીઠી સ્મિતે હૈયું કરી દીધું બેભાન,

સોનાની જેમ ચમક્શે એવી વાટ,

આ જ છે મોહ જાળ.

વચનોના વમળમાં વણાયું એક આસ,

અંતે જો થાઈ ખોટું સાબિત તોય,

એજ તો છે મોહ જાળ.

વિશ્વાસની ડોરે બાંધી રાખ્યો શ્વાસ,

પણ તૂટે તોય બાંધતું જાય આશ,

એજ તો છે મોહ જાળ.

મનના આંગણે ખીલ્યું એક ઉપવન,

ફળ નથી એમાં તોયે મોટી આશ, 

એજ તો છે મોહ જાળ.

અંતે રહ્યો રણકાર અને ખાલીપાળ,

મીઠાસમાં ના હોય કડવાશ,

એજ તો છે મોહ જાળ.

આરતી પરમાર

(116)

મિત્ર અને પુષ્પ

દોસ્તે પૂછ્યું થોડું હસીને મને,

કેને, તને ભાર કોનો લાગે છે?

હળવી પાંખડી હોવા છતાં તું,

ખીલીને તરત કેમ ઝુકાવ લાગે છે?

 

પુષ્પ બોલ્યું હસીને ધીમે ધીમે, 

ભાર ભરપૂર સુગંધનો લાગે છે.

રંગોમાં ભરેલી મારી લાગણીથી,

હસીને બિરદાવું હું એવું લાગે છે.

સવારની શબનમ ઓસ બુંદ પડે,

મારા ખભા પર ત્યારે મોતી લાગે છે.

સૂરજની કિરણો ચુમે ત્યારે હું,

લાજથી મારો રંગ નિખરવા લાગે છે.

કંટક વચ્ચે રહીને પણ ઊગુ છું હું,

મને કંટકમાં પણ મખમલ લાગે છે.

તોડનારને પણ હળવો વાગે કંટક તો,

મારા કોમળ હૃદયમાં આગ લાગે છે.

વહેવાર મારો શુભમાં થાય ત્યારે,

મારી મહેકથી આહલાદક લાગે છે.

પણ ચઢુ હું છેલ્લાં શ્વાસે જ્યારે,

ત્યારે મને મારોજ ખૂબ ભાર લાગે છે.

આરતી પરમાર

(117)

શૌર્ય કસુંબો 

કાઠિયાવાડી રજમાં ભળેલો સુવર્ણો રંગ એજ કસુંબો,

ધરતીમાં ઊગે જાણે લીલોછમ સોરઠયોરાજ સુબો.

રંગીન રાતને રંગીન પ્રભાત ને રંગીલો ઘેરો પોષાક,

હૈયામાં હેતના ને ખુમારીના જોશમાં ચડ્યો અસવાર.

સોરઠની સોહામણી શોભા એમાં સુરવીરનો શણગાર,

કસુંબો પ્રેમનો એના શ્વેત વસ્ત્રમાં લાલરંગનો રણકાર.

ચૂંદડીમાં ચમકે એતો બનીને આભલાની ચમકતી ભાત,

પાઘડીએ વળ,એની મૂછોએ કળ એતો કેસરીયા જાત.

માટી,માનને મમતા હાટે વધારેરાણા માથાં વટને કાજ,

સીમાડે પાળિયા થઈને પૂજાણા માથે સિંદુરીયા સાજ.

ખુમારીના ખેલ્યા ખંતીલા ખેલ આજ કસુંબો ભાણ,

સોરઠની સોહામણી ધરતીનો કસુંબી  રંગ સુજાણ.

(118)

પાનખર

પાનખર તું આવીને વળામણા  લઈશ ત્યાં,

મારા લીલાછમ વનને ઉજ્જડ કરી દઈશ...

વરસતી છાયા જ્યાં ઘેરી વડ વનરાઈની,

ત્યાં સુકા પાંદડાનો વરસાદ વરસાવી દઈશ...

મારી ડાળીઓ પર ગાતા પક્ષીઓ ગીત મધુર,

તેના મીઠા સૂરમાં કઠોરતાનો ભાર ભરી દઈશ...

હસતું મારું વસંતની ઘટા સમુ ઉપવન,

તેમાં વિરહના વહમાં ગ્રહણ લાવી દઈશ...

થાકેલા હૃદયનો વિસામો હતો,એ વાતને,

આજ તું અજાણીને અદ્રશ્ય કરી દઈશ...

પણ..યાદ રાખ ઓ પાનખર,

મૂળમાં હજી ધબકે છે પ્રાણ,

તું કેટલીયે થઈશ તેજ પ્રખર,

પડવાદે એક મેઘની અમીછાંટ,

હું ફરી વસંત બની જઈશ...

આરતી પરમાર

(119)

કોરું મન

લખ્યા વગરનું પુસ્તક વાંચી લેવું એ જ મોટી કળા 

લખ્યા વગરનું પુસ્તક વાંચી લેવું એ જ મોટી કળા. 

શબ્દ વગરની ભાષા સમજવી એ જ સાચી કળા,

આંખોના કિનારે ઊભેલા નિશબ્દોના   પાળા.

હૃદયના ધબકારે છૂપાઈને ધડકતા એ શ્વાસ,

આંખોની પાછળ છુપાઈને ડોકાતા એ ખાસ.

પાના વિનાનું પુસ્તકમાં ક્યાંક લખાઈ હશે વાત,

અક્ષર વગરની લાગણીજ ખારા સાગરની જાત.

સાહી નથી એ કલમમાં ત્યાં અશ્રુએ ભર્યા ખડિયા,

ખડિયો ઢોળું સાગરમાં તો સમુદ્ર પણ છલકાય.

વાતોના વહાણમાં સૌ કોઈ બેસે હસીને સાથ,

પણ મૌનની મહેફિલ માણવા આવે સાચો સંગાથ.

આરતી પરમાર

(120)

વાંસળી ના સુર

શ્યામ તારી બંસી તો રાધાને પ્યારી,

હારે એતો ગોપી ના ચીત ચોર નારી.

વૃંદાવન વાટે વ્હાલો વાંસળી વગાડે,

બંસરી ના સુરે એતો ગોકુળ ને માયા લગાડે..

  

ગોપીઓ ના મનમાં એ પ્રીત રે જગાડે,રાધા ના હૈયે શ્યામ મોર થઈ ને નાચે..

વાંસળી ના સુરે ગોપી તાલ દઈને નાચે, દેવલોક  આખુય નાચવાનો ચાહે...

વાંસળી ના સુર સાથે મંદ સ્મીત  મોહે ,એ જોઈ ગોપીઓ જાણે મંત્રમુગ્દ થઈ ને નાચે..

રાત નો ચાંદલિયો ઊગ્યો રે આભે,

તારલિયા ના ચમકારે રૂપ ગોપીના રૂપાળા લાગે..

રાધા વલ્લભ ના આ અમીરસ રાસે,

પૃથ્વી ના કણ કણ માં રૂડું વાજિંતર વાગે..

શ્યામ તારી બંસી તો રાધાને પ્યારી,

હારે એતો ગોપી ના ચીત ચોર નારી..

આરતી પરમાર (રૂપ)

(121)

વેરણ વાટ (ગઝલ)

વાટ તારી જોતી હતી હું, ધબક્તી ધીમી ધડકન થી,મનમાં તારીજ પ્રીતિ હતી ને વાટ તારી જ હતી...

રાત થોડી જુકી હતી તો,ચાંદની પણ જ્યોતિ લાવી હતી,એ પણ  તારા આગમન ની પ્યાસી હતી...

દિવસ કે રાત ની સરખી રેખા હતી, 

તો પણ મળવાની પ્રાર્થના કરતી હતી  એ વેરણ પણ વાટ તારી જોતી હતી...

આવીશ તું બસ આટલું હું જાણતી હતી,આવીને તમે પાછા નઈ જવા દવ એ વાત માં ખોવાઈ હતી હું...

વાટ તારી જોતી હતી હું,

આખ માં ભીની ભીની આશા મહેકતી હતી..

આરતી પરમાર (રૂપ)

(122)

આજે જીવનમાં પધારી

નવાં સપનાની ઋતુ વ્હાલી,

હાથમાં હાથ ધરીને બંને

સુવાસે ભર્યું આંગણું ખીલી.

દિવડા જેમ ઝળહળતી પળો

આશાના દીવડાં પ્રગટાવે,

મંગલ ધ્વનિના રણકારોથી

દાંપત્યનો માર્ગ સુગંધાવે.

સુખના રથમાં સાથ તમારો

હંમેશા મજબૂત રહે,

પ્રેમના સંગીતની લહેરોમાં

હૃદયથી હૃદય જોડાયેલું રહે.

ચાંદ-તારા સાક્ષી બનીને

આશીર્વાદ વરસાવે આકાશ,

જીવનની દરેક સવારમાં

ખીલે પ્રેમનો મીઠો પ્રકાશ.

ફૂલ સમાન કોમળ ક્ષણો

તમારા ઘરમાં વસે હંમેશા,

પવન સમી મીઠી હાંસી

રંગે રોજ સુંદર સુખ સમી.

ભગવનની કૃપા વરસે એવી

મીઠી રહે વ્યવહારની દોર,

થાય દાંપત્ય યાત્રા સુંદર

સુખ-શાંતિથી ભરપૂર અનંત.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(123) 

નાની વાત

નાની નાની વાતોને શું કામ મોટી કરવી,

મોટા હાસ્યમાં જ એને છુપાવી દેવી.

એક શબ્દથી દુભાય જાય જો મન,

તો પ્રેમથી ફરી એને સમજાવી દેવી.

સહનશક્તિને બનાવી હથિયાર જેવી,

ખોવાયેલી લાગણીઓને મનાવી લેવી,

જીવન તો છે પળોની સફર એ હસી,

એમાં શું કામ વેદના અનંત ભરી દેવી.

જ્યારે સમજાય સાચુ સત્ય ત્યારે કેવી,

પછતાવાની સીમા રહેશે નહીં ઓળંગવા જેવી.

આરતી પરમાર

(124)

હવે તને મનાવવી નથી,

મારી લાગણીઓને સમજે નહીં, 

ત્યાં સમજાવવી નથી…

જ્યાં દિલને વારંવાર ઠેસ લાગે,

એવા રસ્તે ફરીથી જવું નથી…

તારી ચુપ્પીનો અર્થ સમજાઈ ગયો છે,

હવે શબ્દોમાં કંઈ કહેવું નથી…

જેને કદર નથી મારી હાજરીની,

એના માટે હવે ખોવાઈ જવું નથી…

હવે શીખી ગયો છું એકલો હસવું,

અને એકલો જ દુઃખ સહેવું…

કારણ કે…

હવે તને મનાવવી નથી… 

આરતી પરમાર

(125)

હોળી રંગોત્સવ

હોળીના રંગો સાત,જીવનના રંગો પણ સાત,

સર્વ રંગોમાં સમાયેલા,એક અનુભવ સાથે ખાસ,

જાંબલી રંગ સંકલ્પનો,સપનાની સાથે વાત,

નીલો રંગ મારા શ્યામનો,એની ગોરી યશોદા માત.

વાદળી રંગ શાંતિનો માર્ગ,સાચી અનુભૂતિ અગાથ, 

લીલો વિશ્વાસનું વાવેતર, સંબંધોની સંગાથ.

પીળો રંગ આશાનો સૂરજ, કરાવે નવી શરૂઆત,

નારંગીતો ઉત્સાહનો દીવો, હિંમતની રજૂઆત.

લાલ રંગ પ્રેમનો, ધબકતા હૃદયની  સરવાણી,

ગુલાબીતો મીઠી યાદોની સુહાની ખીલવણી.   

 

હોળીના રંગ સાત,જીવન જીવવનના સાત અંદાજ.

આરતી પરમાર

(126)

ગઝલ

લીલાવનમાં લાગી હતી કસુંબલ મોલાદ ત્યાં,

અચાનક ઉડ્યો વાવટો ને પાનખર આવી ગઈ.

હરિયાળા સપનાઓ આંખ સામે જોયા હતા ત્યાં,

હસતી ધરા જાણે એક સામટી નદીમાં વહી ગઈ.

પાંદડે પાંદડે લખ્યું હતું તારું નામ હસીને ત્યા,

અચાનક પાનખરની મોસમ આવી ગઈ.

મોસમ તને પણ મારા પર થઈ કેવી ઈર્ષા,

કે કોઈ આવે એ એંધાણેજ પધરામણી થઈ ગઈ.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(127)

ગઝલ

લીલાવનમાં લાગી હતી કસુંબલ મોલાદ ત્યાં,

અચાનક ઉડ્યો વાવટો ને પાનખર આવી ગઈ.

હરિયાળા સપનાઓ આંખ સામે જોયા હતા ત્યાં,

હસતી ધરા જાણે એક સામટી નદીમાં વહી ગઈ.

પાંદડે પાંદડે લખ્યું હતું તારું નામ હસીને ત્યા,

અચાનક પાનખરની મોસમ આવી ગઈ.

મોસમ તને પણ મારા પર થઈ કેવી ઈર્ષા,

કે કોઈ આવે એ એંધાણેજ પધરામણી થઈ ગઈ.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(128)

મળ્યા હતા પહેલી નજરના નેણ,

એ જ ક્ષણ જીવીત થયા  વેણ ...

મળ્યા ન હતા વર્ષોની એ વાત,

પણ દિલમાં પ્રગટેલી સદા જ્યોત... 

વિરહમાં તારા બન્યો એકલપંથી,

ક્યાંક ભટક્યો હું ચોર તારી શોધથી..

હતી કાતિલ લાંબી લાગણીની શિકાયત,

હવે સોપું તને માંગણીની વિરાસત...

હવે નથી ફરિયાદ , ના કોઈ ઇન્કાર,

"તુજ છે" કવિતા, હું તારો સાહિત્યકાર...

(129)

તું સ્વયં સર્જનહાર છે 

તું સ્વયં સર્જનહાર છે,

તને આવું મળવા એ આસ છે.

હું પહોચી શકું મંદિર એ, 

તારો ઉપહાર છે.

સુખમાં તું સંગાથ છે,

દુઃખમાં તારો આધાર છે.

ભક્તિથી જોડાવું તારે સાથે,

એ તારો ઉપકાર છે.

હાથ જોડી શીશ નમાવું,

એજ મારો શણગાર છે.

ભક્તિ,પેમ કરુણા બધું,

એ મારો પૂજા થાળ છે.

ના મૂર્તિ, થાળ,ના ફૂલહાર,

મારા અંતરમાં તારો આકાર છે.

તમેજ સમર્પણ થઈને કરુ ભક્તિ,

એજ સમર્પણનો જીવન સાર છે.

આરતી પરમાર

(130)

હરિનામ હાટ 

હરિનામ મેતો માંડી હાટ...૨

ત્રાજવા દીધા ત્રિકમને હાથ રે...હરિનામ...

ભાવ ભરીને ભક્તિ વેચું...૨

ગુવારે લાધ્યા ગોવિંદ રે...હરિનામ...

સત્તના મેતો છાબડા રાખ્યા...૨

ભિંડે ભોળાનાથની છાયા રે....હરિનામ...

નીતિને ધર્મની વેચું શિંગુ...૨

નમતું આપું ભેગું પુણ્ય રે...હરિનામ...

માયાની બજાર મેલો માનવી...૨

કારેલે કરશન રાયની માળા રે...હરિનામ...

ભક્તિ રસની આ બજારમાં...૨

રામ રસ વહેચાય અણમોલ રે...હરિનામ...

એકવાર જીવ કરો આયા અટાણુ...૨

ભરશો સ્વરગનું ભાથુ રે...હરિનામ...

આરતી પરમાર

(131)

શા માટે

તારે આવવુંજ ન હતું ગોકુળ,

તો વાટ જોવડાવી જ શા માટે...

મારા અરમાનો ના આંગણે,

જ્યોત જગાડી જ શા માટે...

વાટ જોઈને સુકાણી આંખો,

રડાવીને વહેતી કરી શા માટે...

તારે છોડવું જ હતું વૃંદાવન,

તો પ્રીત જગાડી જ શા માટે...

ઉજ્જડ કરી હૃદયની કેડી,

મથુરાની વાટ પકડી શા માટે...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(132)

કવિતા : પર્યાવરણ

પર્યાવરણ તને આજ મનુષ્યની, નજર લાગી ગઈ,

માનવની સર્જનાત્મકતામાં, તું જ વિસરાય ગઈ.

મોટી ઇમારતોની ઘેલછામાં, તું જ ભૂલાઈ ગઈ,

નદીના નિર્મળ જળમાં, ગંદકીની મહોર લાગી ગઈ.

પર્ણોની ઠંડી હવામાં, પ્રદૂષણની ચાદર ફેલાઈ ગઈ,

"વધુ વૃક્ષ વાવો"ના નારામાં, ગમગીની છવાઈ ગઈ.

પ્રકૃતિના નિર્દોષ હૃદયમાં, દુઃખની મોસમ આવી ગઈ,

આંસુડે ભીંજવે વન, ક્યાંક મારી વેદના સંભળાઈ ગઈ.

જાગીજા માનવ સફાળો, બેસ પ્રકૃતિના ખોળે જઈ,

એક એક વૃક્ષ વાવ્યું ને, ધરતી લીલીછમ બની ગઈ.

(133)

હું સ્ત્રી શક્તિ છું, મારા રૂપ અનેક,

રાધા બની પ્રેમ મારા સ્વામીને પ્રેમ,

લક્ષ્મી બની સંભાળું ઘરની બેંક,

રૂક્ષ્મણી બની નિભાવું ગૃહસ્થી ધર્મ,

આજ રહ્યો છે નારી હોવાનો મર્મ.

આરતી આર પરમાર (મહુવા)

(134)

મનમાં ક્યાંક હતું કઈ,

ત્યાં ઝાપટું આવ્યું,

અચાનક તારી યાદનું....

હૃદયની ભીતર સુધી,

ભીંજાણી હુતો,

પવન ફૂંકાયો યાદનો...

જેમ ભીંજવે મેઘના બુંદ,

એમ પાંપણો વહેતી થઇ,

માંયલા નદીમાં પૂર આવ્યું...

પૂછે સખીને સહેલી,

કે કેમ ભીંજાણી એટલી,

યાદોની વહેણમાં પડી....

આરતી પરમાર (રૂપ)

(135)

મને યાદ તારી આવી,

હુતો જબકીને જાગી,

વહમી રાત મને લાગે,

મને કાળજે કટારી વાગે...

પાણી હું જાવ કૂવા કાંઠે,

અંધકાર લાગે પહોર આઠે,

મનને સમજાવું વહમું લાગે

મને કાળજે કટારી વાગે...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(136)

એવુંજ લાગે પણ સત્ય ક્યાંય કટકે,

છાંયડો બોલે ને દીવો પણ ભટકે.

પથ્થર માં પણ ક્યારેક શ્વાસ સંભળાય,

ઈશ્વર અદ્રશ્ય રહી ને પણ ઝળહળાય.

સ્વપ્નના ઘરમાં રોજ દીવાલ ઊગી જાય,

અવસર હાથમાં હોય તોય પણ છૂટી જાય.

પડદા ની આડસ ના હાલે તોય મન કાંપે,

ડર બહાર ને અંદર, તોય મન ભીતર કાંપે.

એવુંજ લાગે...પણ સમજાય ધીમે ધીમે,

લાગણીઓ તો સત્યજ છે, બાકી બધું ભ્રમેં.

(137)

(બાળગીત)

ઘરરરર ઘર ઘમ ઘર વલોણું,

મારા આંગણા માં  વલોણું,

એની છાસ કઈ મીઠી લાગે,

મીઠી લાગે રે કઈ મીઠી લાગે...

બા એ ઘડીઓ ચૂલે રોટલો,

ઉપર માખણ નો વાટકો,

એનો સ્વાદ કેવો મીઠો લાગે,

મીઠો લાગે રે કઈ મીઠો લાગે...

મારા ભાઈબંધો ની ટોળકી,

અમે જીગરી જાનની ટોળકી,

સાત તાળી રમવાની મજા પડે,

મજા પડે રે કેવી મજા પડે...

ઘરરરર ઘર ઘમ ઘર વલોણું,

મારા  આંગણા માં વલોણું,

એની છાસ કઈ મીઠી લાગે,

મીઠી લાગે રે કઈ મીઠી લાગે...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(138)

કરોડોમાં કાન્હ

કરોડો માં એક મારો કાન,

કાન તને ક્યા રે ગોતું...

દ્વારિકા ના દરિયા કાંઠે,

કે મંદિર ના દરવાજા પાસ,

કાન તને ક્યા રે ગોતું...

શબ્દો માં શોધું,કે શ્વાસો માં શોધું,

ગોતું મારા રુદિયા વચાળ,

કાન તને ક્યા રે ગોતું...

 

કરોડો માં એક મારો કાન,

કાન તને ક્યા રે ગોતું... 

ગોકુળ ની ગાલિયું માં ગોત્યો,

ગોત્યો યમુના જીવના ઘાટ,

કાન તને ક્યા રે ગોતું...

 

મંદિર મૂર્તિ માં તને ગોત્યો,

મળ્યો મને તું તુલસીના પાન, 

કાન તને ક્યા રે ગોતું...

કરોડો માં એક મારો કાન,

કાન તને ક્યા રે ગોતું...

મીરાંના સુરે ને રાધા ના ગીતે,

મળ્યો નરસિંહ મહેતાની સાથ,

 કાન તને ક્યા રે ગોતું...

 ગોપીના વૈરાગ્ય માં મળિયો,

શબરી ની શ્રદ્ધામાં રામ,

કાન તને ક્યા રે ગોતું...

કરોડો માં એક મારો કાન,

કાન તને ક્યા રે ગોતું...

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(139)

હે કાન્હ તારી રે સુરત માં મન મારું મોહ્યું.

મન મોહ્યું ને મારું ચિતડું ચોર્યું રે કાન તારી રે સુરત રે મારુ મન રે મોહ્યું...

ભૂલું હું સાન ભાન થઈ ગાંડી તૂર હું રે કાન તારી રે સૂરત એ મન મારું મોહ્યું...

આંખનું કાજલ મેં મોં એ લગાડ્યું,

છોકરા ચુલા પાળ રે હે કાન તારી રે સૂરત એ મન મારું મોહ્યું...

(140)

ઓ  કાન્હા વાદળ માં જાણે ઝાકળ ની મહેક, એતો કાન્હા તારીજ મહેર.

મોર ના ટહુકારમાં મીઠા રે છલકે સુર, એતો કાન્હા તારીજ મહેર...

નદીના ખળખળાટ ના તરંગ ના તીર, એતો કાન્હા તારીજ મહેર...

મીઠી  બાસુરી ના સૂરમાં સુખદ સુર એતો કાન્હા તારીજ મહેર...

પ્રીતમ નીં પ્રીતમાં પ્રણય ની રીત એતો કાન્હા તારીજ મહેર...

મોર ના પંખ માં પૂર્યાં મેઘધનુષ ના રંગ, એતો કાન્હા તારીજ મહેર...

હરણની આંખ માં સોનેરી ચળકાટ ની ચહેક, એતો કાન્હા તારીજ મહેર...

(141)

તુલસીના પાને

તુલસીના પાને તોલાયો શ્યામ,

વૃંદાના હૈયે વસ્યો ઘનશ્યામ...

 

યમુનાજી કિનારે વાંસળી વગાડીને,

શ્વાસે શ્વાસે વૃંદાને મન રમે શ્યામ...

તુલસી અર્પણ કરું તમને હું કાન્હ,

રાજી રહે મારો વ્રજવાસી શ્યામ...

ભક્તિને પ્રેમમાં એવો સમાયો,

ભક્તિ આગળ હારે ભગવાન...

ગોપીજનની પ્રીત અપાર,

ભોળાભાવે ભજ્યા શ્રી ઘનશ્યામ...

પ્રેમનું આ તારું પરમ ધામ,

મોક્ષના માર્ગે લઈ જાય શ્યામ...

તુલસીના પાને તોલાયો શ્યામ,

વૃંદાના હૈયે વસ્યો ઘનશ્યામ...

 આરતી પરમાર (રૂપ)

(142)

ભક્તિ રસ

ભક્તિની લત મને એવી રે લાગી,

મારા ભીતર ની ભાગી આંધી જી જી જી..

નામ સ્મરણથી નેત્ર ભીંજાયા,

વહે ભક્તિ રસની ગંગા જી જી જી.

ભાગ્ય માયાને મોહના બંધન,

થયું મન નિર્મળ શાંત જી જી જી...

જગની ચિંતા રહી ના લેશ,

ચરણે ધરી મેતો ઉપાધીજી જી જી...

મન મારું થયું નિર્મળ કાંતી,

શ્વાસે તારા નામની સરવાણીજી જી જી...

સુખ દુઃખ છે દેન તારી ભૂલું નઈ,

લાગી અખંડ ધૂન તારી જી જી જી...

ભક્તિની લત મને એવી રે લાગી,

મારા ભીતરની ભાગી આંધી જી જી જી...

આરતી પરમાર (રૂપ)

(143)

આજે જીવનમાં પધારી

નવાં સપનાની ઋતુ વ્હાલી,

હાથમાં હાથ ધરીને બંને

સુવાસે ભર્યું આંગણું ખીલી.

દિવડા જેમ ઝળહળતી પળો

આશાના દીવડાં પ્રગટાવે,

મંગલ ધ્વનિના રણકારોથી

દાંપત્યનો માર્ગ સુગંધાવે.

સુખના રથમાં સાથ તમારો

હંમેશા મજબૂત રહે,

પ્રેમના સંગીતની લહેરોમાં

હૃદયથી હૃદય જોડાયેલું રહે.

ચાંદ-તારા સાક્ષી બનીને

આશીર્વાદ વરસાવે આકાશ,

જીવનની દરેક સવારમાં

ખીલે પ્રેમનો મીઠો પ્રકાશ.

ફૂલ સમાન કોમળ ક્ષણો

તમારા ઘરમાં વસે હંમેશા,

પવન સમી મીઠી હાંસી

રંગે રોજ સુંદર સુખ સમી.

ભગવનની કૃપા વરસે એવી

મીઠી રહે વ્યવહારની દોર,

થાય દાંપત્ય યાત્રા સુંદર

સુખ-શાંતિથી ભરપૂર અનંત.

આરતી પરમાર (રૂપ)

(144)

હે રે શ્યામ સુંદર વ્રજવાસી,

રાધા વહાલી રે તારી દાસી..

હે રે શ્યામ મનમોહન ગિરધારી,

રાસ રમાડે રે રાધા પ્યારી..

વૃંદાવનની કુંજે વાંસળી વાગે,

તાલના સથવારે ગોપી રે નાચે..

રાધાની પ્રીતમાં ડૂબે શ્યામ મુરારી,

પ્રેમના રંગે જગ  આખુય રંગાય..

હે રે શ્યામ સુંદર વ્રજવાસી,

રાધા વહાલી તારી દાસી..

પ્રેમ નથી આતો આતમનો નાતો,

ગોપી અનેકને કાન્હો એક...

રાધાને શ્યામની જોડી,

પ્રેમના સુર રેલાવતી જાય..

જોડિયા પાવાને હાથની તાલી,

વેણુના  સુરે ગોપીરે નાચતી..

વ્રજની ગલિયો રંગે રંગાની,

રાસ રમાડે રાધા નો સ્વામી..

હે રે શ્યામ સુંદર વ્રજવાસી,

રાધા વહાલી તારી દાસી..

આરતી પરમાર ( રૂપ)

(145)

હવે તો ડગલામાં પણ પહાડ લાગે છે,

હિમના બરફમાં પણ આગ લાગે છે,

ક્યાંક ચૂકાય નહીં એવી ધાક લાગે છે.

પગલા ભરીયે સંભાળીને તોય લાગે છે,

આરતી પરમાર

(146)

આજે તો પાનખરમાં પણ વસંત ખીલી ગઈ,

સૂકા પર્ણોમાં પણ હરિયાળી થઈ ગઈ.

ગઇકાલ જ્યાં સૂનસાન હતું જ્યાં આજે,

આજે ત્યાં ખુશનુંની સરગમ વહી ગઈ.

વેરાન વન જાણે લીલીછમ ચાદર ઓઢી ગઈ,

આજે તો પાનખરમાં પણ વસંત ખીલી ગઈ.

આરતી પરમાર

(147)

🔱 મા 🪔

આજે તારા નવલા નોરતાની રાત્રિ,

પૂજા,ભક્તિને આરાધના ખૂબ થાતી.

માં હું ના જાણું તારી સાચી ભક્તિ,

હું તો જાણું તારી અલૌકિક શક્તિ.

તારી કૃપાથી જગમાં પગપંથ ભરતી, 

તારી દયા મા આખા જગમાં ગવાતી.

ભૂલું મારગ તો પથિક બની આવતી,

તારા નામની જ્યોત દિલમાં જગતી.

જ્યારે મૂંજાવ હું જુઠા આ જગથી,

સંકટ સમયે મા તારો પાલવ પકડતી.

વહારે રહેજે મા તું આરાસુર વાળી,

વસમી વેળા એ માં દયા તું દર્શાવતી.

માડી દુઃખના વાદળ તું રે હટાવતી,

સુખનો સૂરજ તારી કૃપાથી ઉગાડતી.

આરતી પરમાર